| strona główna | kontakt |
 
 
Środa XII tygodnia okresu zwykłego
26 czerwca 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Zakasuj rękawy i daj się poprowadzić - Mateuszowe pięciominutówki na czwartek 27 czerwca 2019
26 czerwca, 2019
Strzeżonego Pan Bóg strzeże - Mateuszowe pięciominutówki na środę 26 czerwca 2019
25 czerwca, 2019
Doświadczenie górskiej wędrówki - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 25 czerwca 2019
24 czerwca, 2019
Nie szokować, a zadziwiać - medytacja biblijna na uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela – 24 czerwca 2019
23 czerwca, 2019
Służyć - kochać - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 22 czerwca 2019
21 czerwca, 2019
Spotkanie i naśladowanie - medytacja biblijna na 12 niedzielę zwykłą – 23 czerwca 2019
20 czerwca, 2019
Prawdziwe skarby - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 21 czerwca 2019
20 czerwca, 2019
Zjeść i wyruszyć - medytacja biblijna na uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa – Boże Ciało – 20 czerwca 2019
19 czerwca, 2019
Dyskretny Bóg - Mateuszowe pięciominutówki na środę 19 czerwca 2019
18 czerwca, 2019
Bo Ojciec taki jest - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 18 czerwca 2019
17 czerwca, 2019
Ojcowskie oko za oko - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 17 czerwca 2019
16 czerwca, 2019
Przysięga - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 15 czerwca 2019
14 czerwca, 2019
Ty tylko mnie poprowadź - medytacja biblijna na uroczystość Najświętszej Trójcy – 16 czerwca 2019
13 czerwca, 2019
Między przesadą a luzem - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 14 czerwca 2019
13 czerwca, 2019
Oto Kapłan! - medytacja biblijna na święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana – 13 czerwca 2019
12 czerwca, 2019
Jak żyję tak nauczam - Mateuszowe pięciominutówki na środę 12 czerwca 2019
11 czerwca, 2019
Apostołowanie - medytacja biblijna na święto Barnaby Apostoła – 11 czerwca 2019
10 czerwca, 2019
W stągwi serca - medytacja biblijna na święto NMP Matki Kościoła – 10 czerwca 2019
09 czerwca, 2019
A co ze mną będzie? - wielkanocne pięciominutówki na sobotę 8 czerwca 2019
07 czerwca, 2019
Język miłości - medytacja biblijna na uroczystość Zesłania Ducha Świętego – 9 czerwca 2019
06 czerwca, 2019
Wzajemność miłości - medytacja biblijna na V niedzielę wielkanocną – 19 maja 2019
16 maja, 2019

 

z ostatniej chwili
---------------------

21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...


30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...
24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....

 

 

 

Stanę w Bożej obecności.
Wprowadzenie 1: jestem w Wieczerniku; dzieją się niepojęte rzeczy – jakby wszystko wymykało się spod kontroli. Pan Jezus w świetle zdrady Judasza uczy nas miłości i sam daje jej przykład.
Wprowadzenie 2: prosić o łaskę wzajemnej miłości na Bogu opartej.


Na początek przeczytam tekst ewangelii: J 13,31-33a.34-35

Po wyjściu Judasza z wieczernika Jezus powiedział: Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale - jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię - dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie. Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie.

Święty – inny

Bóg, który jest miłością ogarnia całość, bo taka jest właśnie miłość. Kocha w ogóle i w szczególe. Chce dotrzeć do każdego serca i wykorzystuje najmniejszą szczelinę, by przecisnąć się i napełnić sobą. Miłość nie pozostaje nigdy bezczynna, choć nie ma nic wspólnego z pracoholizmem. Bóg nie męczy się stworzeniem i stwarzaniem. Psalmista powtarza, że oczy Boga nie zamykają się nigdy. Czujność to jedna z cech miłości. Wyczuwalność najmniejszych drgnień serca to specjalność Pana. Wyczuwalność, która nie ma nic wspólnego z uczuleniem.
Chwała, o której mówił Pan Jezus w Wieczerniku po wyjściu Judasza związana jest z pojęciem kadosz. Oznacza ono, że Bóg jest święty, a także że jest inny, bo żaden naród nie ma takiego Boga jak my. Któryż to na każdorazowe złamania przymierza odpowiada nowym? Któryż to bowiem wydał swojego Syna Jednorodzonego? Któryż to stał się człowiekiem, by nas wybawić.
Czymże wyróżnia się Bóg, w którego wierzymy, któremu zawierzamy nasze sprawy, nasze życie? Na czym polega Jego inność w mojej codzienności? Czyż nie na tym, że jestem miłowany non stop? Że Jego miłość rozlewa się nieustannie na mnie i na świat? Że nie odwraca się od człowieka? Jesteśmy tego uczestnikami i świadkami. Uczestnikami chwały. Jesteśmy otoczeni chwałą, jak to podkreśla Pan Jezus.

Na czym więc polega uczestnictwo w inności Boga?

Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Świat patrząc na chrześcijan ma widzieć, że jesteśmy inni. Tym mamy się wyróżniać, że miłujemy się wzajemnie. Tak, pierwszym „kręgiem” jest mój brat, moja siostra w wierze. Patrząc na to jak kocham żonę, męża, dzieci, sąsiadów, współpracowników – chrześcijan – świat ma zadawać sobie pytanie: Skąd on to ma? Gdzie bije źródło takiego nastawienia i postawy?
Tyle się mówi dziś o kochaniu innych, nieznanych, niewierzących. Ich też obejmuje to przykazanie. Jednak w pierwszym rzędzie pada abyście się wzajemnie miłowali, a to skierowane jest do uczniów i o uczniach jest mowa. Być chrześcijaninem to być człowiekiem miłości przede wszystkim wobec tych, którzy są mi najbliżsi. I to jest świętość – kadosz – do której każdy jest wezwany.
W Dziejach Apostolskich (rozdz.14) czytamy: Kiedy przybyli i zebrali [miejscowy] Kościół, opowiedzieli, jak wiele Bóg przez nich zdziałał i jak otworzył poganom podwoje wiary. Mamy opowiadać o wielkich-małych dziełach Bożych, które dokonują się w nas i w naszych rodzinach. A to prowadzi do otwierania się oczu tych, co słuchają. Otwierają się podwoje wiary. Tak, przez proste opowiadanie o Bogu i Jego miłości. O pierwszych chrześcijanach pisano: … zobaczcie jak oni się kochają.

Być i z tego działać

Kiedy dostrzegamy miłość Boga, Jego świętość i inność w naszej codzienności to w sposób jak najbardziej naturalny miłujemy siebie samych i bliźnich. W Bogu zakorzeniona miłość. Z Boga czerpiemy radość i moc miłości. A wzór mamy w Synu, który nas do końca umiłował. Ostatecznym kryterium miłość bliźniego jest miłość Chrystusa.
Tutaj trzeba powiedzieć o właściwej kolejności. Chrześcijanin to najpierw nowy sposób bycia człowiekiem, a dopiero w konsekwencji nowy sposób działania i odnoszenia się do bliźnich! W miłości, której uczy nas Pan Jezus i przynagla swoim przykładem, nie chodzi najpierw o troskę o danego człowieka czy o grupy ludzi ani o określony rodzaj dobrych uczynków. Troszczyć się o innych i podejmować dobre działania mogą przecież także ludzie niewierzący a także ci, którzy kierują się jedynie laickim humanizmem a nawet własną korzyścią. Kochać bliźnich miłością Chrystusa to zatem najpierw być a dopiero działać. Najpierw mamy być miłosierni, a potem pełnić dzieła miłosierdzia.
Nowe przykazanie miłości oznacza, że człowiek wierzący przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie staje się nowym stworzeniem: kimś nawróconym i świętym. Oto niebo nowe i ziemia nowa, o której mówi Apokalipsa. Dopiero mocą tej przemiany, mocą tego nowego sposobu bycia, człowiek zaczyna działać w nowy sposób, czyli naśladować miłość Chrystusa.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI