| strona główna | kontakt |
 
 
XXV Niedziela okresu zwykłego
22 września 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Ciemna tajność - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 23 września 2019
22 września, 2019
Moc jednego spojrzenia - medytacja biblijna na święto Mateusza Apostoła i Ewangelisty – 21 września 2019
20 września, 2019
Prawdziwe bogactwo - medytacja biblijna na 25 niedzielę zwykłą – 22 września 2019
19 września, 2019
Walka o życie wieczne - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 20 września 2019
19 września, 2019
Bezcenny dar - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 19 września 2019
18 września, 2019
Własną drogą kroczyć - medytacja biblijna na święto Stanisława Kostki – 18 września 2019
17 września, 2019
Miłosierdzie przynosi życie - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 17 września 2019
16 września, 2019
Jedna pieśń na milion głosów - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 16 września 2019
15 września, 2019
W Synu wolni jesteśmy - medytacja biblijna na święto Podwyższenia Krzyża – 14 września 2019
13 września, 2019
Wybuch miłosierdzia - medytacja biblijna na 24 niedzielę zwykłą – 15 września 2019
12 września, 2019
W pełni ukształtowani - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 13 września 2019
12 września, 2019
Chrystusowe agere contra - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 12 września 2019
11 września, 2019
Z ziemi do nieba - Łukaszowe pięciominutówki na środę 11 września 2019
10 września, 2019
Z góry na równinę - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 10 września 2019
09 września, 2019
Stawać się dobrymi = czynić dobro - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 9 września 2019
08 września, 2019
Bycie uczniem bez wstydu - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 7 września 2019
06 września, 2019
Mądrość w szkole Jezusa - medytacja biblijna na 23 niedzielę zwykłą – 8 września 2019
05 września, 2019
Odkrywanie dobra - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 6 września 2019
05 września, 2019
Codzienna nauka - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 5 września 2019
04 września, 2019
Świadomość drogi - Łukaszowe pięciominutówki na środę 4 września 2019
03 września, 2019
Wzajemność miłości - medytacja biblijna na V niedzielę wielkanocną – 19 maja 2019
16 maja, 2019

 

z ostatniej chwili
---------------------

18 września, 2019
Pielgrzym w drodze do nieba - kazanie na św. Stanisława Kostkę - Gliwice 2019

Na święto Stanisława Kostki refleksja poszła w kierunku "drogi"... pojęcia "w-drodze"... nie chodzi o...


01 sierpnia, 2019
Skarb i perła św. Ignacego Loyoli - kazanie na uroczystość tak zacnego Świętego! (31.07.2019)

Do posłuchania....
21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...

 

 

 

Stanę w Bożej obecności.
Wprowadzenie 1: jestem w Wieczerniku; dzieją się niepojęte rzeczy – jakby wszystko wymykało się spod kontroli. Pan Jezus w świetle zdrady Judasza uczy nas miłości i sam daje jej przykład.
Wprowadzenie 2: prosić o łaskę wzajemnej miłości na Bogu opartej.


Na początek przeczytam tekst ewangelii: J 13,31-33a.34-35

Po wyjściu Judasza z wieczernika Jezus powiedział: Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale - jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię - dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie. Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie.

Święty – inny

Bóg, który jest miłością ogarnia całość, bo taka jest właśnie miłość. Kocha w ogóle i w szczególe. Chce dotrzeć do każdego serca i wykorzystuje najmniejszą szczelinę, by przecisnąć się i napełnić sobą. Miłość nie pozostaje nigdy bezczynna, choć nie ma nic wspólnego z pracoholizmem. Bóg nie męczy się stworzeniem i stwarzaniem. Psalmista powtarza, że oczy Boga nie zamykają się nigdy. Czujność to jedna z cech miłości. Wyczuwalność najmniejszych drgnień serca to specjalność Pana. Wyczuwalność, która nie ma nic wspólnego z uczuleniem.
Chwała, o której mówił Pan Jezus w Wieczerniku po wyjściu Judasza związana jest z pojęciem kadosz. Oznacza ono, że Bóg jest święty, a także że jest inny, bo żaden naród nie ma takiego Boga jak my. Któryż to na każdorazowe złamania przymierza odpowiada nowym? Któryż to bowiem wydał swojego Syna Jednorodzonego? Któryż to stał się człowiekiem, by nas wybawić.
Czymże wyróżnia się Bóg, w którego wierzymy, któremu zawierzamy nasze sprawy, nasze życie? Na czym polega Jego inność w mojej codzienności? Czyż nie na tym, że jestem miłowany non stop? Że Jego miłość rozlewa się nieustannie na mnie i na świat? Że nie odwraca się od człowieka? Jesteśmy tego uczestnikami i świadkami. Uczestnikami chwały. Jesteśmy otoczeni chwałą, jak to podkreśla Pan Jezus.

Na czym więc polega uczestnictwo w inności Boga?

Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Świat patrząc na chrześcijan ma widzieć, że jesteśmy inni. Tym mamy się wyróżniać, że miłujemy się wzajemnie. Tak, pierwszym „kręgiem” jest mój brat, moja siostra w wierze. Patrząc na to jak kocham żonę, męża, dzieci, sąsiadów, współpracowników – chrześcijan – świat ma zadawać sobie pytanie: Skąd on to ma? Gdzie bije źródło takiego nastawienia i postawy?
Tyle się mówi dziś o kochaniu innych, nieznanych, niewierzących. Ich też obejmuje to przykazanie. Jednak w pierwszym rzędzie pada abyście się wzajemnie miłowali, a to skierowane jest do uczniów i o uczniach jest mowa. Być chrześcijaninem to być człowiekiem miłości przede wszystkim wobec tych, którzy są mi najbliżsi. I to jest świętość – kadosz – do której każdy jest wezwany.
W Dziejach Apostolskich (rozdz.14) czytamy: Kiedy przybyli i zebrali [miejscowy] Kościół, opowiedzieli, jak wiele Bóg przez nich zdziałał i jak otworzył poganom podwoje wiary. Mamy opowiadać o wielkich-małych dziełach Bożych, które dokonują się w nas i w naszych rodzinach. A to prowadzi do otwierania się oczu tych, co słuchają. Otwierają się podwoje wiary. Tak, przez proste opowiadanie o Bogu i Jego miłości. O pierwszych chrześcijanach pisano: … zobaczcie jak oni się kochają.

Być i z tego działać

Kiedy dostrzegamy miłość Boga, Jego świętość i inność w naszej codzienności to w sposób jak najbardziej naturalny miłujemy siebie samych i bliźnich. W Bogu zakorzeniona miłość. Z Boga czerpiemy radość i moc miłości. A wzór mamy w Synu, który nas do końca umiłował. Ostatecznym kryterium miłość bliźniego jest miłość Chrystusa.
Tutaj trzeba powiedzieć o właściwej kolejności. Chrześcijanin to najpierw nowy sposób bycia człowiekiem, a dopiero w konsekwencji nowy sposób działania i odnoszenia się do bliźnich! W miłości, której uczy nas Pan Jezus i przynagla swoim przykładem, nie chodzi najpierw o troskę o danego człowieka czy o grupy ludzi ani o określony rodzaj dobrych uczynków. Troszczyć się o innych i podejmować dobre działania mogą przecież także ludzie niewierzący a także ci, którzy kierują się jedynie laickim humanizmem a nawet własną korzyścią. Kochać bliźnich miłością Chrystusa to zatem najpierw być a dopiero działać. Najpierw mamy być miłosierni, a potem pełnić dzieła miłosierdzia.
Nowe przykazanie miłości oznacza, że człowiek wierzący przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie staje się nowym stworzeniem: kimś nawróconym i świętym. Oto niebo nowe i ziemia nowa, o której mówi Apokalipsa. Dopiero mocą tej przemiany, mocą tego nowego sposobu bycia, człowiek zaczyna działać w nowy sposób, czyli naśladować miłość Chrystusa.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI