| strona główna | kontakt |
 
 
XXV Niedziela okresu zwykłego
22 września 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Ciemna tajność - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 23 września 2019
22 września, 2019
Moc jednego spojrzenia - medytacja biblijna na święto Mateusza Apostoła i Ewangelisty – 21 września 2019
20 września, 2019
Prawdziwe bogactwo - medytacja biblijna na 25 niedzielę zwykłą – 22 września 2019
19 września, 2019
Walka o życie wieczne - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 20 września 2019
19 września, 2019
Bezcenny dar - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 19 września 2019
18 września, 2019
Własną drogą kroczyć - medytacja biblijna na święto Stanisława Kostki – 18 września 2019
17 września, 2019
Miłosierdzie przynosi życie - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 17 września 2019
16 września, 2019
Jedna pieśń na milion głosów - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 16 września 2019
15 września, 2019
W Synu wolni jesteśmy - medytacja biblijna na święto Podwyższenia Krzyża – 14 września 2019
13 września, 2019
Wybuch miłosierdzia - medytacja biblijna na 24 niedzielę zwykłą – 15 września 2019
12 września, 2019
W pełni ukształtowani - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 13 września 2019
12 września, 2019
Chrystusowe agere contra - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 12 września 2019
11 września, 2019
Z ziemi do nieba - Łukaszowe pięciominutówki na środę 11 września 2019
10 września, 2019
Z góry na równinę - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 10 września 2019
09 września, 2019
Stawać się dobrymi = czynić dobro - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 9 września 2019
08 września, 2019
Bycie uczniem bez wstydu - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 7 września 2019
06 września, 2019
Mądrość w szkole Jezusa - medytacja biblijna na 23 niedzielę zwykłą – 8 września 2019
05 września, 2019
Odkrywanie dobra - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 6 września 2019
05 września, 2019
Codzienna nauka - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 5 września 2019
04 września, 2019
Świadomość drogi - Łukaszowe pięciominutówki na środę 4 września 2019
03 września, 2019
Jestem kochany i kocham - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 20 maja 2019
19 maja, 2019

 

z ostatniej chwili
---------------------

18 września, 2019
Pielgrzym w drodze do nieba - kazanie na św. Stanisława Kostkę - Gliwice 2019

Na święto Stanisława Kostki refleksja poszła w kierunku "drogi"... pojęcia "w-drodze"... nie chodzi o...


01 sierpnia, 2019
Skarb i perła św. Ignacego Loyoli - kazanie na uroczystość tak zacnego Świętego! (31.07.2019)

Do posłuchania....
21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...

 

 

 

Tekst ewangelii: J 14,21-26

Jezus powiedział do swoich uczniów: Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie. Rzekł do Niego Juda, ale nie Iskariota: Panie, cóż się stało, że nam się masz objawić, a nie światu? W odpowiedzi rzekł do niego Jezus: Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i będziemy u niego przebywać. Kto Mnie nie miłuje, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca. To wam powiedziałem przebywając wśród was. A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem.

Mam, zachowuję, miłuję

Nie wystarczy znać przykazania Boże. Pan Jezus mówi: kto ma przykazania moje. Jeśli coś mam to na własność czyli stają się moją częścią. Nie są obcym ciałem w moim świecie. Stanowią jego integralną część.
Z reguły właściciel, ten, co ma stara się zachować to, co ma. Nie chce tego stracić. Wydaje się to nad wszech miar logiczne. Chrystus mówi nam, że kto ma przykazania moje i zachowuje je. Zachować oznacza ochronić. Moglibyśmy użyć słów Modlitwy Pańskiej i wołać: zachowaj nas od złego. Zachowaj przykazania w nas od złego.
Mam i zachowuję, a więc miłuję. W tym kończy się sentencja wypowiedziana przez Pana: Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje. Przykazania podprowadzają do odkrywania tego, co najważniejsze, miłości! W niej są zakorzenione, z niej czerpią i do niej prowadzą.

Odkrywanie tego, co nowe

Chrześcijanin znając i mając, zachowując przykazanie miłości nie czyni tego jako narzuconego obowiązku. Nie da się miłować na siłę. Kochać Boga, siebie i bliźniego to konkretny wymiar doświadczenia, iż jestem kochany. Wbrew logice światowej to właśnie przykazania dane nam przez Boga są wyrazem Jego miłości do mnie.
Powracam do słów ewangelii: Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie. Miłość to znak rozpoznawczy, który charakteryzuje chrześcijan. Nie jakakolwiek miłość, a miłość do Boga. Im bardziej kocham, tym bardziej poznaję, a dokładnie zostaje mi objawione. Miłość bowiem odkrywa pokłady kruszców, o których nie mieliśmy zielonego pojęcia.
Apostoł Juda dziwi się: Panie, cóż się stało, że nam się masz objawić, a nie światu? Wedle dużego prawdopodobieństwa myślał, że już odkrył Syna Bożego, że już wszystko ułożył sobie i ma pełną kontrolę. Przy Bogu i w Nim nigdy się nie będziemy nudzić. To, co stare stało się nowe i ciągle takim jest odkrywane. Mam w rękach to samo, a za każdym razem jawi mi się innym.

Na czym polega przykazanie miłości?

Przede wszystkim na miłości Jezusa, która przejawi się w zachowywaniu Jego nauki. Owocem miłości jest zawsze miłość, a tę rozpoznajemy w jednym szczególnym objawie (a może lepiej objawieniu): Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i będziemy u niego przebywać. Nie idzie więc na pierwszym miejscu o spełnianie uczynków. Chodzi o bycie-z-Bogiem i bycie-w-Bogu. To nie ja tego pragnę najbardziej. Ojciec i Syn w mocy Ducha. Świętego pragną u mnie przebywać, ze mną być. Czyż miłujący nie chce być z umiłowaną osobą non stop?
Nauka Jezusa, Jego słowa są wyrazem miłości Ojca. Miłujący przemawia. Nie pozostawia wątpliwości. Przemówił do nas przez Syna. Ojciec sprawił, że słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami. Przyszło do swoich i... no właśnie, jak Go przyjmuję dziś?
Niech rozbrzmiewają w naszych uszach słowa św. Pawła: miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany (Rz 5,5). Pocieszyciel, Duch Święty został już posłany. On nas wszystkiego uczy i przypomina nam wszystko, co Jezus nam powiedział.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI