| strona główna | kontakt |
 
 
Poniedziałek XXVIII tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie dowolne Św. Kaliksta I, św. Małgorzaty Marii Alacoque
14 października 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Zaproszeni do stołu - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 15 października 2019
14 pazdziernika, 2019
Ostro czyli wyraźnie -Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 14 października 2019
13 pazdziernika, 2019
Zachować się w słowie Bożym - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 12 października 2019
11 pazdziernika, 2019
Zanurzeni w nurtach miłosierdzia - medytacja biblijna na 28 niedzielę zwykłą – 13 października 2019
10 pazdziernika, 2019
Rzeczywistość walki duchowej - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 11 października 2019
10 pazdziernika, 2019
Środowisko naturalne modlitwy - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 10 października 2019
10 pazdziernika, 2019
Jakieś, każde miejsce - Łukaszowe pięciominutówki na środę 9 października 2019
08 pazdziernika, 2019
Od przyjęcia do przyjęcia - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 8 października 2019
07 pazdziernika, 2019
Pytania i odpowiedzi o miłosierdzie - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 7 października 2019
06 pazdziernika, 2019
Najważniejsze niebo - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 5 października 2019
04 pazdziernika, 2019
Kubek wody i życie wieczne - medytacja biblijna na 27 niedzielę zwykłą – 6 października 2019
03 pazdziernika, 2019
Szukać i znajdować Boga - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 4 października 2019
03 pazdziernika, 2019
Ciężej na tym świecie - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 3 października 2019
02 pazdziernika, 2019
Wpatrzeni w oblicze Ojca - medytacja biblijna na Świętych Aniołów Stróżów – 2 października 2019
01 pazdziernika, 2019
O przyjęciu Jezusa - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 1 października 2019
30 września, 2019
Od myśli do słowa - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 30 września 2019
29 września, 2019
Z podziwu wezwanie do zmian - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 28 września 2019
27 września, 2019
Wyprawa w góry - medytacja biblijna na 26 niedzielę zwykłą – 29 września 2019
26 września, 2019
Świadectwo wiary na modlitwie - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 27 września 2019
26 września, 2019
W niewoli niepokojów - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 26 września 2019
25 września, 2019
Oto Kapłan! - medytacja biblijna na święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana – 13 czerwca 2019
12 czerwca, 2019

 

z ostatniej chwili
---------------------

18 września, 2019
Pielgrzym w drodze do nieba - kazanie na św. Stanisława Kostkę - Gliwice 2019

Na święto Stanisława Kostki refleksja poszła w kierunku "drogi"... pojęcia "w-drodze"... nie chodzi o...


01 sierpnia, 2019
Skarb i perła św. Ignacego Loyoli - kazanie na uroczystość tak zacnego Świętego! (31.07.2019)

Do posłuchania....
21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...

 

 

 

Tekst ewangelii: J 17,1-2.9.14-26

To powiedział Jezus, a podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoimi. Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem. A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie. Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, żeś Ty Mnie posłał. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich.


* * *
Pierwszą rzucającą się cechą kapłaństwa Jezusa Chrystusa jest Jego stała więź z Ojcem. Tutaj bije źródło. Syn zawsze jest z Ojcem i w Ojcu. Od Niego wychodzi i do Niego powraca.
Kolejna sprawa to posługa modlitwy wstawienniczej. Rolą kapłanów jest zwracanie się do Boga (na pełny etat) w imieniu powierzonego im ludu. Jezus Chrystus ukazuje głębię tego w modlitwie arcykapłańskiej z ewangelii Jana, której fragment rozważamy. W tej modlitwie nie stawia siebie na piedestale. Powtarza, że wszystko należy do Ojca i w Jego ręce składa rzeczywistość. Tak więc jest to posługa modlitwy pokory i prawdy. Bez modlitwy/spotkania nie ma tych cnót żaden człowiek.

* * *
W centrum zainteresowań (pasja i wizja) Najwyższego Kapłana znajduje się to, by otoczyć chwałą Ojca, by wypełniła się Jego wola, aby wszyscy ludzie byli zbawieni. Jest świadom, że wszystkich od Ojca otrzymał i do Ojca ma ich przyprowadzić.
Wieczny Kapłan jest Słowem, które stało się ciałem i nieustannie tym słowem dzieli. Daje słowo życia. I tak jak Jezusa tak i wszystkich Jego wyznawców świat będzie nienawidził, bo agresja i nienawiść są odpowiedzią na słowo życia tych, co wybrali śmierć. Nie zostawia samych owieczek. Prosi Ojca o ich ochronę. Ciągle przewija się element modlitwy czyli odnoszenia wszystkiego do Ojca.
Chrystus objawia nam prawdę, iż i On i każdy kto w Niego wierzy nie jest ze świata. Ta prawda zderza się nieustannie z pokusami ojca kłamstwa. Dlatego sam uświęcony w prawdzie prosi, byśmy byli w niej uświęceni, by słowo Ojca czyniło nas prawdą.

* * *
Tam gdzie mowa o kapłaństwie chrystusowym tam zawsze jest misja (posłanie). Bo Kapłan-Słowo jest głosicielem czyli niosącym Słowo. Kapłan nie niesie siebie samego. Niesie Chrystusa i niesie Ojca. Idąc za Synem nie może „zasiedzieć się”, bo wtedy sprzeciwia się zadaniu.
Nieodzowną częścią kapłaństwa Chrystusa jest ofiara. Słyszymy: ...za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie. Chrystus stał się Ofiarą. Tam, gdzie jest poświęcenie tam też następuje uświęcenie. Pan Jezus przez swą Ofiarę paschalną uświęca nas każdego dnia. Jakże to wpływa na tego, który sprawuje święte obrzędy!
Najwyższy Kapłan troszczy się o jedność Kościoła (oczywiście oddając to w ręce miłosiernego Ojca). Jest pontifex, tym, który buduje mosty, tym, który jednoczy. Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ta jedność jest objawieniem się miłości Bożej.
W końcu Chrystus ukazuje cel ostateczny: zjednoczenie pełne, wieczne z Bogiem. Kapłan nigdy nie może o tym celu zapomnieć. Ciągle ma mieć to przed oczyma. Aby zbawić duszę swoją i dusze innych. Tak jak to uczynił Pan! Bo idzie o to, aby miłość, którą Ojciec Syna umiłował, w nas była i Jezus w nas.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI