| strona główna | kontakt |
 
 
Wtorek XV tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie obowiązkowe Najśw. Maryi Panny z Góry Karmel
16 lipca 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Czy Syn chciałby zakryć? - Mateuszowe pięciominutówki na środę 17 lipca 2019
16 lipca, 2019
Pan niepoprawny politycznie - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 16 lipca 2019
15 lipca, 2019
Słowo, miecz, życie - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 15 lipca 2019
14 lipca, 2019
W najlepszej szkole - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 13 lipca 2019
12 lipca, 2019
Kto pyta nie błądzi - medytacja biblijna na 15 niedzielę zwykłą – 14 lipca 2019
11 lipca, 2019
Roztropne i uważne baczenie - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 12 lipca 2019
11 lipca, 2019
Być Benedyktem - medytacja biblijna na święto Benedykta – 11 lipca 2019
10 lipca, 2019
Właśnie ty i właśnie taki - Mateuszowe pięciominutówki na środę 10 lipca 2019
09 lipca, 2019
Głoszenie bez końca - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 9 lipca 2019
08 lipca, 2019
W drodze i w ciszy - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 8 lipca 2019
07 lipca, 2019
W odpowiedniej mierze i czasie - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 6 lipca 2019
05 lipca, 2019
Znamię przynależności - medytacja biblijna na 14 niedzielę zwykłą – 7 lipca 2019
04 lipca, 2019
Przy stole Pańskim - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 5 lipca 2019
04 lipca, 2019
Wiara konsekwentna - Mateuszowe pięciominutówki na czwartek 4 lipca 2019
03 lipca, 2019
Należę i zależy mi - medytacja biblijna na święto Tomasza Apostoła – 3 lipca 2019
02 lipca, 2019
Akcja ratunkowa - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 2 lipca 2019
01 lipca, 2019
W drodze ku Życiu - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 1 lipca 2019
30 czerwca, 2019
Walka, krew i zwycięstwo - medytacja biblijna na uroczystość Apostołów Piotra i Pawła – 29 czerwca 2019
28 czerwca, 2019
Nie zawiedziesz się - medytacja biblijna na 13 niedzielę zwykłą – 30 czerwca 2019
27 czerwca, 2019
Stale wysyłany komunikat - medytacja biblijna na uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa – 28 czerwca 2019
27 czerwca, 2019
Oto Kapłan! - medytacja biblijna na święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana – 13 czerwca 2019
12 czerwca, 2019

 

z ostatniej chwili
---------------------

21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...


30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...
24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....

 

 

 

Tekst ewangelii: J 17,1-2.9.14-26

To powiedział Jezus, a podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoimi. Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem. A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie. Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, żeś Ty Mnie posłał. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich.


* * *
Pierwszą rzucającą się cechą kapłaństwa Jezusa Chrystusa jest Jego stała więź z Ojcem. Tutaj bije źródło. Syn zawsze jest z Ojcem i w Ojcu. Od Niego wychodzi i do Niego powraca.
Kolejna sprawa to posługa modlitwy wstawienniczej. Rolą kapłanów jest zwracanie się do Boga (na pełny etat) w imieniu powierzonego im ludu. Jezus Chrystus ukazuje głębię tego w modlitwie arcykapłańskiej z ewangelii Jana, której fragment rozważamy. W tej modlitwie nie stawia siebie na piedestale. Powtarza, że wszystko należy do Ojca i w Jego ręce składa rzeczywistość. Tak więc jest to posługa modlitwy pokory i prawdy. Bez modlitwy/spotkania nie ma tych cnót żaden człowiek.

* * *
W centrum zainteresowań (pasja i wizja) Najwyższego Kapłana znajduje się to, by otoczyć chwałą Ojca, by wypełniła się Jego wola, aby wszyscy ludzie byli zbawieni. Jest świadom, że wszystkich od Ojca otrzymał i do Ojca ma ich przyprowadzić.
Wieczny Kapłan jest Słowem, które stało się ciałem i nieustannie tym słowem dzieli. Daje słowo życia. I tak jak Jezusa tak i wszystkich Jego wyznawców świat będzie nienawidził, bo agresja i nienawiść są odpowiedzią na słowo życia tych, co wybrali śmierć. Nie zostawia samych owieczek. Prosi Ojca o ich ochronę. Ciągle przewija się element modlitwy czyli odnoszenia wszystkiego do Ojca.
Chrystus objawia nam prawdę, iż i On i każdy kto w Niego wierzy nie jest ze świata. Ta prawda zderza się nieustannie z pokusami ojca kłamstwa. Dlatego sam uświęcony w prawdzie prosi, byśmy byli w niej uświęceni, by słowo Ojca czyniło nas prawdą.

* * *
Tam gdzie mowa o kapłaństwie chrystusowym tam zawsze jest misja (posłanie). Bo Kapłan-Słowo jest głosicielem czyli niosącym Słowo. Kapłan nie niesie siebie samego. Niesie Chrystusa i niesie Ojca. Idąc za Synem nie może „zasiedzieć się”, bo wtedy sprzeciwia się zadaniu.
Nieodzowną częścią kapłaństwa Chrystusa jest ofiara. Słyszymy: ...za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie. Chrystus stał się Ofiarą. Tam, gdzie jest poświęcenie tam też następuje uświęcenie. Pan Jezus przez swą Ofiarę paschalną uświęca nas każdego dnia. Jakże to wpływa na tego, który sprawuje święte obrzędy!
Najwyższy Kapłan troszczy się o jedność Kościoła (oczywiście oddając to w ręce miłosiernego Ojca). Jest pontifex, tym, który buduje mosty, tym, który jednoczy. Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ta jedność jest objawieniem się miłości Bożej.
W końcu Chrystus ukazuje cel ostateczny: zjednoczenie pełne, wieczne z Bogiem. Kapłan nigdy nie może o tym celu zapomnieć. Ciągle ma mieć to przed oczyma. Aby zbawić duszę swoją i dusze innych. Tak jak to uczynił Pan! Bo idzie o to, aby miłość, którą Ojciec Syna umiłował, w nas była i Jezus w nas.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI