| strona główna | kontakt |
 
 
Poniedziałek II tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie dowolne Św. Fabiana, św. Sebastiana
20 stycznia 2020r.
 
poprzednie 5 minut:

Żywe i skuteczne poszukiwanie - Markowe pięciominutówki na poniedziałek 20 stycznia 2020
19 stycznia, 2020
Na uczcie wieczności - Markowe pięciominutówki na sobotę 18 stycznia 2020
17 stycznia, 2020
Nieziemskie sprawy - medytacja biblijna na 2. niedzielę zwykłą – 19 stycznia 2020
16 stycznia, 2020
Rozeznane potrzeby - Markowe pięciominutówki na piątek 17 stycznia 2020
16 stycznia, 2020
Przyjęcie miłosierdzia - Markowe pięciominutówki na czwartek 16 stycznia 2020
15 stycznia, 2020
Dalekosiężne spojrzenie - Markowe pięciominutówki na środę 15 stycznia 2020
14 stycznia, 2020
Jedyny Bóg - Markowe pięciominutówki na wtorek 14 stycznia 2020
13 stycznia, 2020
W codzienności z/za Jezusem - Markowe pięciominutówki na poniedziałek 13 stycznia 2020
13 stycznia, 2020
Boże standardy - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 11 stycznia 2020
10 stycznia, 2020
Chrztu Pańskiego objawienie - medytacja biblijna na niedzielę Chrztu Pańskiego – 12 stycznia 2020
09 stycznia, 2020
W domu słowa - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 10 stycznia 2020
09 stycznia, 2020
W Bożą, a nie siną dal - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 9 stycznia 2020
08 stycznia, 2020
Miłosierdzie Bożą radą - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 8 stycznia 2020
07 stycznia, 2020
Poczęcie i zrodzenie - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 7 stycznia 2020
06 stycznia, 2020
Trzy (i nie tylko) manie - medytacja biblijna na uroczystość Objawienia Pańskiego – 6 stycznia 2020
05 stycznia, 2020
Tylko Jezus jest mocen - medytacja biblijna na II niedzielę po Bożym Narodzeniu – 5 stycznia 2020
03 stycznia, 2020
W wolności i z otwartością - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 4 stycznia 2020
03 stycznia, 2020
Droga (do) świadectwa - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 3 stycznia 2020
02 stycznia, 2020
Wyznanie nie zaprzeczenie - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 2 stycznia 2020
01 stycznia, 2020
Świadkowie pełni czasów - medytacja biblijna na uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki – 1 stycznia 2020
31 grudnia, 2019
Więź do budowania - adwentowe pięciominutówki na sobotę 7 grudnia 2019
06 grudnia, 2019

 

z ostatniej chwili
---------------------

24 grudnia, 2019
Na Boże Narodzenie

Komentarz Ani:

Maryja ma Dzieciątko bardzo blisko siebie, czuje każdy Jego ruch, słyszy też...


18 września, 2019
Pielgrzym w drodze do nieba - kazanie na św. Stanisława Kostkę - Gliwice 2019

Na święto Stanisława Kostki refleksja poszła w kierunku "drogi"... pojęcia "w-drodze"... nie chodzi o...
01 sierpnia, 2019
Skarb i perła św. Ignacego Loyoli - kazanie na uroczystość tak zacnego Świętego! (31.07.2019)

Do posłuchania....

 

 

 

Tekst ewangelii: Mt 9,35-10,1.6-8

Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię królestwa i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. A widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego! Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy! Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie!

Obchód, nauka, głoszenie

Oto czym się zajmował Pan Jezus podczas swej publicznej działalności. Przede wszystkim obchodami. Nie chodzi w pierwszym rzędzie o obchody świąt, choć i te były wpisane w Jego wędrówkę. Obchód w znaczeniu strażnika, który obchodzi mury, aby nikt nie zaatakował niezauważony i nie zniszczył miasta. To obchód Kogoś, kto nie śpi, by inni spać mogli. Jak matka wyczulona na najmniejsze poruszenie czy jęknięcie dziecka leżącego w kołysce. Obchodził wszystkie miasta i wioski – zagląda wszędzie i do centrum i na peryferie. Obchód, by nic nie umknęło uwadze. Nie o kontrolę chodzi, ale o bliskość i pewność obecności. Chrześcijanin(a) ma obchodzić!
Potem nauczanie. Czyni to tam, gdzie jest miejsce na to przeznaczone czyli w synagogach. „Dom słowa” to szczególne miejsce i czas szczególny na uczenie się. Nie może takiej przestrzeni zabraknąć w naszym życiu. Pośród codziennego życia, obowiązków, pracy i odpoczynku, budowania relacji ma być czas na uczenie się. Całe życie! Każdego dnia można zbierać do skarbca rzeczy stare i nowe, aby je w odpowiednim czasie wyciągnąć. Każdego wieczoru warto byłoby usiąść i wyciągając niewód dnia ryby dobre do koszów włożyć, a złe wyrzucić.
Następnie głoszenie Ewangelii królestwa. Pan czyni to jednocześnie. My, gdy już (na)uczymy się o Bogu i Jego miłosierdziu mamy je ogłaszać. Ogłoszenie wiąże się z napisaniem. Niestety, dziś tak mało czyta się ogłoszeń, wbrew pozorom nie słucha się ogłoszeń. Ludzie uzależnieni są od „adrenaliny”, a więc jeśli głoszenie nie nosi w sobie elementów sensacji to gdzieś obija się o uszy (a dokładnie odbija się od uszu). Stąd powiązanie obchodzenia, nauczania i głoszenia prowadzi do świadectwa życia, którego nie da się pominąć.

Ku miłosierdziu

Konsekwencją tego jest czwarta rzecz, którą zajmuje się Pan Jezus, a mianowicie leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. Obchód pokazuje co jest. Mamy opis sytuacji. Widzimy na własne oczy owo znękanie i porzucenie, które ludzkość odczuwa. Wiemy także, że głównym powodem tego fakt, że są jak owce nie mające pasterza. Skoro ludzkość odrzuciła Pasterza to jakże ma być inaczej?
Przecież wszystkim złom nie zaradzę! A kto ci każe to czynić? Zauważmy, iż pierwszą reakcją na tłumy ludzi jest litość, która mówi o miłosierdziu. Bóg się lituje nad nami. Czyni to niestrudzenie (obchodzi), codziennie (nauczanie i ogłaszanie królestwa Bożego). Miłosierdzie jest czymś nieodzownym, elementem konstytucyjnym osoby Syna Bożego. Kto idzie za Chrystusem staje się miłosiernym, bo Bóg jest miłosierdziem.
Każdy w swoim zakresie i na swoim polu. Wedle swoich możliwości. Na miarę swych zdolności. Miłosierdzie bowiem ma miliony odsłon. Dla każdego coś się znajdzie, byle się rozejrzeć. Zauważmy, że i obchód i nauczanie i ogłaszanie u podstaw mają miłosierdzie, albowiem Bóg ulitował się nad światem, Ojciec z litości posłał swego Syna Jednorodzonego, aby ten wybawił każdego człowieka.

Przestrzeń modlitwy

Podstawową zachętą Pana Jezusa do nas skierowaną jest modlitwa. Ona oznacza nawiązanie więzi z tym, którego obchodzimy, który troszczy się o nas i ma dla każdego z nas wspaniały plan miłości. Czy nie o to chodzi?! Przecież to nie my powołujemy. Prosimy więc o powołania i o odwagę dla powołanych, aby usłyszeli i wyruszyli na swoje żniwo.
Zauważmy, że po tej prośbie zwraca się do nas, swych uczniów i udziela im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. Wyposażenie konieczne do obchodzenia i ogłaszania. Wtedy dopiero wysyła ich z konkretnymi wskazaniami, które mają na celu unikania spowolnień.
Wskazania są takie same jak On to w życiu swym objawił – poszedł i ogłaszał bliskość królestwa niebieskiego, uzdrawiał chorych, wskrzeszał umarłych, oczyszczał trędowatych, wypędzał złe duchy. To samo i dla nas jest przeznaczone! Wedle wiary waszej wam się stanie. Wiedzcie zaś, że darmo otrzymaliście – każdy po talencie czy minie wedle zdolności swoich – a więc darmo dawajmy, bo nie puszczenie w obieg kończy się utratą wszystkiego.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI