| strona główna | kontakt |
 
 
Piątek XVIII tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie dowolne Świętych męczenników Sykstusa II i towarzyszy, św. Kajetana, bł. Edmunda Bojanowskiego
7 sierpnia 2020r.
 
poprzednie 5 minut:

Wiara i niemożliwości - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 8 sierpnia 2020
07 sierpnia, 2020
Wolność dzieci Bożych - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 7 sierpnia 2020
06 sierpnia, 2020
Dynamiczne wydarzenia - medytacja biblijna na święto Przemienienia Pańskiego – 6 sierpnia 2020
05 sierpnia, 2020
Cichy krzyk - Mateuszowe pięciominutówki na środę 5 sierpnia 2020
04 sierpnia, 2020
Kontakt wzrokowy - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 4 sierpnia 2020
03 sierpnia, 2020
U początku poszukiwania - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 3 sierpnia 2020
02 sierpnia, 2020
Puste i pełne - medytacja biblijna na 18. niedzielę zwykłą – 2 sierpnia 2020
01 sierpnia, 2020
Kłamstwo – igranie ze śmiercią - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 1 sierpnia 2020
31 lipca, 2020
Najtrudniej pośród swoich - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 31 lipca 2020
30 lipca, 2020
Lista miłosierdzia - Mateuszowe pięciominutówki na czwartek 30 sierpnia 2020
29 lipca, 2020
Ku harmonii - medytacja biblijna na święto Marty – 29 lipca 2020
28 lipca, 2020
By świecić świadectwem - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 28 lipca 2020
27 lipca, 2020
Od założenia świata - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 27 lipca 2020
26 lipca, 2020
O serce pełne rozsądku i rozróżniania dobra od zła - medytacja biblijna na 17. niedzielę zwykłą – 26 lipca 2020
25 lipca, 2020
Możemy się spełnić - medytacja biblijna na święto Jakuba Apostoła – 25 lipca 2020
24 lipca, 2020
Przypowieść o Kościele - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 24 lipca 2020
23 lipca, 2020
Trwałość tylko w krzewie - medytacja biblijna na święto Brygidy – 23 lipca 2020
22 lipca, 2020
Nowe stworzenie z miłości - medytacja biblijna na święto Marii Magdaleny – 22 lipca 2020
21 lipca, 2020
Wybór w twoich rękach - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 21 lipca 2020
20 lipca, 2020
Oznakowani(e) - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 20 lipca 2020
19 lipca, 2020
Więź do budowania - adwentowe pięciominutówki na sobotę 7 grudnia 2019
06 grudnia, 2019

 

z ostatniej chwili
---------------------

14 maja, 2020
Droga nawiedzenia - wejdźcie na nią - kazanie odpustowe 10.05.2020 Gliwice

Maryja, Matka Dobrej Drogi nawiedza nas wraz z Jezusem, który przychodzi i uczy Drogi do życia wiecznego!...


14 maja, 2020
Nie tylko o krzewie winnym - kazanie na 13 maja 2020 Gliwice

W sanktuarium i nowenna i Matka Boża Fatimska...
A wszystko zasadza się na byciu latoroślą w Krzewie...

08 maja, 2020
Patriotyzm i matka - konferencja 3/2020 Gliwice odpust

Matka uczy Ojczyzny...
Matka uczy patriotyzmu...
Matka prowadzi do Drogi do ojczyzny, która jest...

 

 

 

Tekst ewangelii: Mt 9,35-10,1.6-8

Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię królestwa i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. A widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego! Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy! Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie!

Obchód, nauka, głoszenie

Oto czym się zajmował Pan Jezus podczas swej publicznej działalności. Przede wszystkim obchodami. Nie chodzi w pierwszym rzędzie o obchody świąt, choć i te były wpisane w Jego wędrówkę. Obchód w znaczeniu strażnika, który obchodzi mury, aby nikt nie zaatakował niezauważony i nie zniszczył miasta. To obchód Kogoś, kto nie śpi, by inni spać mogli. Jak matka wyczulona na najmniejsze poruszenie czy jęknięcie dziecka leżącego w kołysce. Obchodził wszystkie miasta i wioski – zagląda wszędzie i do centrum i na peryferie. Obchód, by nic nie umknęło uwadze. Nie o kontrolę chodzi, ale o bliskość i pewność obecności. Chrześcijanin(a) ma obchodzić!
Potem nauczanie. Czyni to tam, gdzie jest miejsce na to przeznaczone czyli w synagogach. „Dom słowa” to szczególne miejsce i czas szczególny na uczenie się. Nie może takiej przestrzeni zabraknąć w naszym życiu. Pośród codziennego życia, obowiązków, pracy i odpoczynku, budowania relacji ma być czas na uczenie się. Całe życie! Każdego dnia można zbierać do skarbca rzeczy stare i nowe, aby je w odpowiednim czasie wyciągnąć. Każdego wieczoru warto byłoby usiąść i wyciągając niewód dnia ryby dobre do koszów włożyć, a złe wyrzucić.
Następnie głoszenie Ewangelii królestwa. Pan czyni to jednocześnie. My, gdy już (na)uczymy się o Bogu i Jego miłosierdziu mamy je ogłaszać. Ogłoszenie wiąże się z napisaniem. Niestety, dziś tak mało czyta się ogłoszeń, wbrew pozorom nie słucha się ogłoszeń. Ludzie uzależnieni są od „adrenaliny”, a więc jeśli głoszenie nie nosi w sobie elementów sensacji to gdzieś obija się o uszy (a dokładnie odbija się od uszu). Stąd powiązanie obchodzenia, nauczania i głoszenia prowadzi do świadectwa życia, którego nie da się pominąć.

Ku miłosierdziu

Konsekwencją tego jest czwarta rzecz, którą zajmuje się Pan Jezus, a mianowicie leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. Obchód pokazuje co jest. Mamy opis sytuacji. Widzimy na własne oczy owo znękanie i porzucenie, które ludzkość odczuwa. Wiemy także, że głównym powodem tego fakt, że są jak owce nie mające pasterza. Skoro ludzkość odrzuciła Pasterza to jakże ma być inaczej?
Przecież wszystkim złom nie zaradzę! A kto ci każe to czynić? Zauważmy, iż pierwszą reakcją na tłumy ludzi jest litość, która mówi o miłosierdziu. Bóg się lituje nad nami. Czyni to niestrudzenie (obchodzi), codziennie (nauczanie i ogłaszanie królestwa Bożego). Miłosierdzie jest czymś nieodzownym, elementem konstytucyjnym osoby Syna Bożego. Kto idzie za Chrystusem staje się miłosiernym, bo Bóg jest miłosierdziem.
Każdy w swoim zakresie i na swoim polu. Wedle swoich możliwości. Na miarę swych zdolności. Miłosierdzie bowiem ma miliony odsłon. Dla każdego coś się znajdzie, byle się rozejrzeć. Zauważmy, że i obchód i nauczanie i ogłaszanie u podstaw mają miłosierdzie, albowiem Bóg ulitował się nad światem, Ojciec z litości posłał swego Syna Jednorodzonego, aby ten wybawił każdego człowieka.

Przestrzeń modlitwy

Podstawową zachętą Pana Jezusa do nas skierowaną jest modlitwa. Ona oznacza nawiązanie więzi z tym, którego obchodzimy, który troszczy się o nas i ma dla każdego z nas wspaniały plan miłości. Czy nie o to chodzi?! Przecież to nie my powołujemy. Prosimy więc o powołania i o odwagę dla powołanych, aby usłyszeli i wyruszyli na swoje żniwo.
Zauważmy, że po tej prośbie zwraca się do nas, swych uczniów i udziela im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. Wyposażenie konieczne do obchodzenia i ogłaszania. Wtedy dopiero wysyła ich z konkretnymi wskazaniami, które mają na celu unikania spowolnień.
Wskazania są takie same jak On to w życiu swym objawił – poszedł i ogłaszał bliskość królestwa niebieskiego, uzdrawiał chorych, wskrzeszał umarłych, oczyszczał trędowatych, wypędzał złe duchy. To samo i dla nas jest przeznaczone! Wedle wiary waszej wam się stanie. Wiedzcie zaś, że darmo otrzymaliście – każdy po talencie czy minie wedle zdolności swoich – a więc darmo dawajmy, bo nie puszczenie w obieg kończy się utratą wszystkiego.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI