| strona główna | kontakt |
 
 
Wtorek XXVI tygodnia okresu zwykłego, Święto Św. Archaniołów Michała, Gabriela i Rafała
29 września 2020r.
 
poprzednie 5 minut:

Nie bój się zmian - Łukaszowe pięciominutówki na środę 30 września 2020
29 września, 2020
Zachować Ikonę - medytacja biblijna na dzień Świętych Archaniołów – 29 września 2020
28 września, 2020
Pokusa jak kamyk - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 28 września 2020
27 września, 2020
Wierni na koniec - medytacja biblijna na 26. niedzielę zwykłą – 27 września 2020
26 września, 2020
Prawdziwy podziw i ozłocenie - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 26 września 2020
25 września, 2020
Biada to nie biadolenie - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 25 września 2020
24 września, 2020
Widzieć i być z Panem - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 24 września 2020
23 września, 2020
Czasoprzestrzeń obdarowania i dawania - Łukaszowe pięciominutówki na środę 23 września 2020
22 września, 2020
Zasłuchani z konkretną twarzą - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 22 września 2020
21 września, 2020
Status quo bez chełpienia się - medytacja biblijna na święto Mateusza ewangelisty – 21 września 2020
20 września, 2020
(Z)nosić - medytacja biblijna na 25. niedzielę zwykłą – 20 września 2020
19 września, 2020
Znaleźć siebie i podjąć kroki - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 19 września 2020
18 września, 2020
Własną drogą kroczyć - medytacja biblijna na święto Stanisława Kostki – 18 września 2020
17 września, 2020
Miłosierdzie w praktyce - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 17 września 2020
16 września, 2020
Zabójcy prawdy i pogody ducha - Łukaszowe pięciominutówki na środę 16 września 2020
15 września, 2020
Mówiące spojrzenie - medytacja biblijna na Matki Bożej Bolesnej – 15 września 2020
14 września, 2020
Z wysoka jesteśmy - medytacja biblijna na święto Podwyższenia Krzyża – 14 września 2020
13 września, 2020
(Przy)należność do odkrycia - medytacja biblijna na 24. niedzielę zwykłą – 13 września 2020
12 września, 2020
Czynić dobro - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 12 września 2020
11 września, 2020
Żywot nauczyciela i ucznia - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 11 września 2020
10 września, 2020
Przypowieść o Kościele - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 24 lipca 2020
23 lipca, 2020

 

z ostatniej chwili
---------------------

14 maja, 2020
Droga nawiedzenia - wejdźcie na nią - kazanie odpustowe 10.05.2020 Gliwice

Maryja, Matka Dobrej Drogi nawiedza nas wraz z Jezusem, który przychodzi i uczy Drogi do życia wiecznego!...


14 maja, 2020
Nie tylko o krzewie winnym - kazanie na 13 maja 2020 Gliwice

W sanktuarium i nowenna i Matka Boża Fatimska...
A wszystko zasadza się na byciu latoroślą w Krzewie...

08 maja, 2020
Patriotyzm i matka - konferencja 3/2020 Gliwice odpust

Matka uczy Ojczyzny...
Matka uczy patriotyzmu...
Matka prowadzi do Drogi do ojczyzny, która jest...

 

 

 

Tekst ewangelii: Mt 13,18-23

Jezus powiedział do swoich uczniów: Posłuchajcie co znaczy przypowieść o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na miejsce skaliste oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia, lecz jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane w końcu na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny.

Kościół jest światem

Czyż przypowieść o siewcy nie objawia nam tajemnicy Kościoła? Piękna, głęboka i jakże prawdziwa, a na dodatek pokorna. Bo gdy wsłuchujemy się w jej słowa, opis rzeczywistości obsianej ziemi, obsianej obficie, bo w każdej przestrzeni i w każdym wymiarze. Tu nie ma miejsca, gdzie by słowo nie padło. Tu nie ma zakątka dokąd by nie dotarło ziarno. Wiemy dobrze, że ziarnem jest słowo Boże! Ile tegoż słowa pada codziennie na ziemię naszych serc, naszych wspólnot, naszych parafii, naszego Kościoła? Tony. Miliony.
Kościół jest przestrzenią, na którą pada ziarno. Jakże obszerną! Nie jesteśmy w stanie do końca tego ogarnąć ni wzrokiem ni rozumem. To jest dowód, iż nie my, ale Duch Święty prowadzi Kościół Boży. To dowód więc na to, że zgodnie z obietnicą Pana – a Ten jest wierny danemu słowu – że bramy piekielne go nie przemogą.
Oczywiście nie da się zamknąć działania tegoż Ducha. On wie co i jak i gdzie i kiedy. Możemy je ograniczać, jednak On jest ponad naszymi schematami. On wieje w Kościele. Coraz to nowe formy, coraz to nowe odkrycia. Łącząc je razem odkrywamy, że Kościół jest rzeczywistością niezmiernie różnorodną i bogatą. A my możemy z tego bogactwa czerpać. Mamy więc uczyć się ewangelicznego ojca, który wie co ma, gdzie to znajduje się w skarbcu i kiedy sięgnąć po stare czy nowe w zależności od potrzeby.

Kościół jest bogaty

Cóż ta przypowieść mówi o Kościele oprócz tego, że ziarno jest obficie rozsiewane? Pokazuje, że Kościół może być jak na drodze albo na miejscu skalistym lub też między cierniami i w końcu jak żyzna ziemia. Wszystkie te sposoby słuchania są obecne w Kościele. Nie dziwmy się. Tak właśnie objawia się tajemnica nieprawości, która zraniła serce człowiecze do głębi, a więc także jego myślenie i decydowanie, mówienie i działanie, jego świat uczuć, jego wyobraźnię i pamięć, jego historię.
Przenosząc to na każdego jej członka dochodzimy do tych samych wniosków. Czy Kościół jest tylko drogą, na którą pada ziarno i zostaje skradzione? Żadną miarą. Czy tylko miejscem skalistym cechującym się niestałością? Żadną miarą. Czy zagoniony (albo lepiej zagubiony) jest tylko między cierniami, a więc bezowocny? Żadną miarą. Czy tylko żyzną ziemią? O jakże pięknie by to było!
Różnorodność, która nie niszczy tylko buduje. Dla każdego coś dobrego, byle w łonie tegoż Kościoła. Bo tu Pan Jezus daje wszystko, co potrzebne do słuchania i przyjęcia słowa Bożego. Bo tu cała gama sakramentów objawiających Jego moc i siłę. Bo tu zestaw wspólnot, grup, w której znaleźć może każdy coś dla siebie. Akcent niech padnie na słowo znajdować. Bez poszukiwań nie znajdziemy. Nie zawsze trzeba daleko szukać. Lepiej nie marudzić i narzekać, a rozglądnąć się uważnie. Nie od razu Kraków zbudowano. Wszystkie zaś drogi do Rzymu prowadzą.

Kościół i plony

Pan podaje regułę ewangeliczną po owocach ich poznacie. Warto się rozglądać. To plony mówią tak wiele. Martwimy się o ich stan. Czy przetrwają? A ja pytam czy chcę i pozwalam na to, by plony się mnożyły. To dzieje się przez dzielenie. Bez dzielenia czeka nas zapaść, zniszczenie, zgnicie, wysuszenie. Nie martwmy się, że nie ma gdzie i nie ma co? To podszept złego ducha. Nie dajmy się wkręcić, że nie ma zainteresowanych. Nie pozwólmy na inne pokusy złego, bo on przychodzi, by kraść, niszczyć i zabijać. Nie dajmy mu takiej możliwości.
Mam zadbać, by zły nie miał dostępu od mego serca. Mam pracować nad stałością, a ta bez systematyczności i (wy)trwałości nie dojdzie do skutku. Kropla drąży skałę! Najtwardszą nawet. Czas ucisku i prześladowań z powodu słowa przyjdzie na sto procent. Nie załamuj się. Ostrzeżenie było i jest moc do tego, by wytrwać. Zajmij się domem, ale nie czyń z tego bożka, któremu cześć oddajesz. Troski doczesne są i należy im poświęcić odpowiedni czas, nie martowy. Ułuda bogactwa jak sama nazwa wskazuje niegodna jest chwili zainteresowania. Po co gonić za ułudą?
Słuchaj… żyj… nie bój się, że nie wyjdzie, że jest nie tak jak powinno być… kiedy siedzisz to siedź… kiedy się modlisz to się módl… kiedy jesz to jedz… kiedy śpisz to śpij… a będziesz szczęśliwy szukając i znajdując Boga we wszystkim i wszystko w Bogu. Kiedy widzieć będziesz ów stokrotny, sześćdziesięciokrotny czy trzydziestokrotny plon. W Kościele.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI