| strona główna | kontakt |
 
 
Wtorek XXVI tygodnia okresu zwykłego, Święto Św. Archaniołów Michała, Gabriela i Rafała
29 września 2020r.
 
poprzednie 5 minut:

Nie bój się zmian - Łukaszowe pięciominutówki na środę 30 września 2020
29 września, 2020
Zachować Ikonę - medytacja biblijna na dzień Świętych Archaniołów – 29 września 2020
28 września, 2020
Pokusa jak kamyk - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 28 września 2020
27 września, 2020
Wierni na koniec - medytacja biblijna na 26. niedzielę zwykłą – 27 września 2020
26 września, 2020
Prawdziwy podziw i ozłocenie - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 26 września 2020
25 września, 2020
Biada to nie biadolenie - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 25 września 2020
24 września, 2020
Widzieć i być z Panem - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 24 września 2020
23 września, 2020
Czasoprzestrzeń obdarowania i dawania - Łukaszowe pięciominutówki na środę 23 września 2020
22 września, 2020
Zasłuchani z konkretną twarzą - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 22 września 2020
21 września, 2020
Status quo bez chełpienia się - medytacja biblijna na święto Mateusza ewangelisty – 21 września 2020
20 września, 2020
(Z)nosić - medytacja biblijna na 25. niedzielę zwykłą – 20 września 2020
19 września, 2020
Znaleźć siebie i podjąć kroki - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 19 września 2020
18 września, 2020
Własną drogą kroczyć - medytacja biblijna na święto Stanisława Kostki – 18 września 2020
17 września, 2020
Miłosierdzie w praktyce - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 17 września 2020
16 września, 2020
Zabójcy prawdy i pogody ducha - Łukaszowe pięciominutówki na środę 16 września 2020
15 września, 2020
Mówiące spojrzenie - medytacja biblijna na Matki Bożej Bolesnej – 15 września 2020
14 września, 2020
Z wysoka jesteśmy - medytacja biblijna na święto Podwyższenia Krzyża – 14 września 2020
13 września, 2020
(Przy)należność do odkrycia - medytacja biblijna na 24. niedzielę zwykłą – 13 września 2020
12 września, 2020
Czynić dobro - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 12 września 2020
11 września, 2020
Żywot nauczyciela i ucznia - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 11 września 2020
10 września, 2020
Możemy się spełnić - medytacja biblijna na święto Jakuba Apostoła – 25 lipca 2020
24 lipca, 2020

 

z ostatniej chwili
---------------------

14 maja, 2020
Droga nawiedzenia - wejdźcie na nią - kazanie odpustowe 10.05.2020 Gliwice

Maryja, Matka Dobrej Drogi nawiedza nas wraz z Jezusem, który przychodzi i uczy Drogi do życia wiecznego!...


14 maja, 2020
Nie tylko o krzewie winnym - kazanie na 13 maja 2020 Gliwice

W sanktuarium i nowenna i Matka Boża Fatimska...
A wszystko zasadza się na byciu latoroślą w Krzewie...

08 maja, 2020
Patriotyzm i matka - konferencja 3/2020 Gliwice odpust

Matka uczy Ojczyzny...
Matka uczy patriotyzmu...
Matka prowadzi do Drogi do ojczyzny, która jest...

 

 

 

Tekst ewangelii: Mt 20,20-28

Matka synów Zebedeusza podeszła do Jezusa ze swoimi synami i oddając Mu pokłon, o coś Go prosiła. On ją zapytał: Czego pragniesz? Rzekła Mu: Powiedz, żeby ci dwaj moi synowie zasiedli w Twoim królestwie jeden po prawej, a drugi po lewej Twej stronie. Odpowiadając Jezus rzekł: Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić? Odpowiedzieli Mu: Możemy. On rzekł do nich: Kielich mój pić będziecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej i lewej, ale [dostanie się ono] tym, dla których mój Ojciec je przygotował. Gdy dziesięciu [pozostałych] to usłyszało, oburzyli się na tych dwóch braci. A Jezus przywołał ich do siebie i rzekł: Wiecie, że władcy narodów uciskają je, a wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie u was. Lecz kto by między wami chciał stać się wielkim, niech będzie waszym sługą. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem waszym, na wzór Syna Człowieczego, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu.

Skarby w glinianych naczyniach

Przypomina się biblijna wizja o kolosie na glinianych nogach i wystarcza uderzenie małego kamienia, aby się zachwiał, upadł i rozwalił na wiele kawałków. Tutaj jest mowa o glinianych naczyniach pełnych skarbów (2 Kor 4,7-15), a dokładnie jednego skarbu, Jezusa Chrystusa, Syna Bożego.
Kto ma Jezusa ma skarb! I to jaki skarb! Nie da się tego opisać. Jeszcze byśmy mogli zamienić czasownik mieć na być i w ziemskiej rzeczywistości mamy pełnię. Być przy Jezusie czyli przy skarbie. Ową kruchość glinianych naczyń widać w doświadczeniu grzechu, lecz można naczynia skleić, poukładać, ukazać piękno na nowo. Fascynująca jest praca archeologów przywracających pierwotne piękno, które możemy sobie wyobrazić.
Nie dziwi, że w naturalny sposób chcemy zabezpieczyć (się), by owa kruchość nie doprowadziła do upadku i rozbicia. Chodzi więc o sposób zabezpieczania tychże glinianych naczyń, by skarb nie znikł, by go nie skradziono, by nie zniszczono piękna, mądrości i dobroci. I taki zamiar miała matka synów Zebedeusza i oni sami przychodząc do Pana Jezusa i prosząc o miejsca po prawej i lewej stronie Mistrza.

W swoim czasie

Pan Jezus nie gani takowych poruszeń. W swojej nieskończonej dobroci i miłosierdziu mówi im, że nie wiedzą, o co proszą. Bo czyż naprawdę wiem o co proszę chcąc siedzieć po prawej i lewej stronie? Czy pamiętamy, kto zawisł po prawej i lewej stronie Jezusa na Golgocie? Stąd pada pytanie: Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić? Czy możecie dziś, tu i teraz uczestniczyć w tym, co stanie się Moim udziałem? Przecież na każdej Eucharystii to się dokonuje, na ołtarzu Pańskim umiera i powstaje z martwych. Jego droga jest moją drogą.
Odpowiedź przychodzi natychmiast: Możemy. Chcemy, pragniemy, taka jest nasza rozważona decyzja. Św. Ignacy Loyola w procesie dokonywania wyborów podkreśla mocno jeden element, a mianowicie, na poszczególnych etapach należy odnosić do Boga każdy dokonany krok. A więc wielokrotnie to czynić. Gdy już się dokona ostatecznego wyboru to jeszcze raz mamy iść do Boga i oddać. Iść z owym możemy i powiedzieć, że sposób, czas i miejsce realizacji składamy w Jego dłonie, bo chcemy zgodnie z Jego wolą żyć.
Pan Jezus rzekł do nich: Kielich mój pić będziecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej i lewej, ale [dostanie się ono] tym, dla których mój Ojciec je przygotował. Złożenie w rękach Pańskich! Oto dewiza życia każdego apostoła. Złożenie swych najskrytszych pragnień.

Jezus zwornikiem

Bez owego odniesienia do Boga i pozostawienia realizacji Jemu samemu przychodzi chwila trudna - rozbicia wspólnoty. Moje zwyciężywszy oddala nasze. Gdy dziesięciu [pozostałych] to usłyszało, oburzyli się na tych dwóch braci. Nie ma co rozgrzebywać motywacji tegoż oburzenia. Nie czas i nie miejsce. Wierzę, że nie stało się tak, bo synowie Zebedeusza specjalnie włożyli kij w mrowisko. Nie chcieli źle. Choć po ludzku chcieli dla siebie. Zobaczmy to w świetle próby zabezpieczenia glinianych naczyń.
Jezus wykorzystuje to ukazanie się kruchości wszystkich uczniów i przywołał ich do siebie, by dać im piękną lekcję o władzy i pokorze. Jakże aktualna jest i dziś ta sytuacja: władcy narodów uciskają je, a wielcy dają im odczuć swą władzę. To nie jest wzór dla chrześcijan. Władza jest krucha i nie ma co jej za skarb uważać. Jasne stwierdzenie Pana winno nam dać wiele do rozważania: Nie tak będzie u was. Mamy się odróżniać! Naczynia się różnią.
Na czym ma polegać owa inność? Lecz kto by między wami chciał stać się wielkim, niech będzie waszym sługą. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem waszym… skóra cierpnie. Nie służącym, nie służącą, ale sługą na wzór Syna Człowieczego, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu. Oto wyznacznik. Oto punkt orientacyjny. Nie ma innego, bo nie dano nam ludziom pod niebem piękniejszego skarbu, bo nie dano innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI