| strona główna | kontakt |
 
 
Poniedziałek II tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie dowolne Św. Fabiana, św. Sebastiana
20 stycznia 2020r.
 
poprzednie 5 minut:

Żywe i skuteczne poszukiwanie - Markowe pięciominutówki na poniedziałek 20 stycznia 2020
19 stycznia, 2020
Na uczcie wieczności - Markowe pięciominutówki na sobotę 18 stycznia 2020
17 stycznia, 2020
Nieziemskie sprawy - medytacja biblijna na 2. niedzielę zwykłą – 19 stycznia 2020
16 stycznia, 2020
Rozeznane potrzeby - Markowe pięciominutówki na piątek 17 stycznia 2020
16 stycznia, 2020
Przyjęcie miłosierdzia - Markowe pięciominutówki na czwartek 16 stycznia 2020
15 stycznia, 2020
Dalekosiężne spojrzenie - Markowe pięciominutówki na środę 15 stycznia 2020
14 stycznia, 2020
Jedyny Bóg - Markowe pięciominutówki na wtorek 14 stycznia 2020
13 stycznia, 2020
W codzienności z/za Jezusem - Markowe pięciominutówki na poniedziałek 13 stycznia 2020
13 stycznia, 2020
Boże standardy - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 11 stycznia 2020
10 stycznia, 2020
Chrztu Pańskiego objawienie - medytacja biblijna na niedzielę Chrztu Pańskiego – 12 stycznia 2020
09 stycznia, 2020
W domu słowa - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 10 stycznia 2020
09 stycznia, 2020
W Bożą, a nie siną dal - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 9 stycznia 2020
08 stycznia, 2020
Miłosierdzie Bożą radą - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 8 stycznia 2020
07 stycznia, 2020
Poczęcie i zrodzenie - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 7 stycznia 2020
06 stycznia, 2020
Trzy (i nie tylko) manie - medytacja biblijna na uroczystość Objawienia Pańskiego – 6 stycznia 2020
05 stycznia, 2020
Tylko Jezus jest mocen - medytacja biblijna na II niedzielę po Bożym Narodzeniu – 5 stycznia 2020
03 stycznia, 2020
W wolności i z otwartością - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 4 stycznia 2020
03 stycznia, 2020
Droga (do) świadectwa - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 3 stycznia 2020
02 stycznia, 2020
Wyznanie nie zaprzeczenie - bożonarodzeniowe pięciominutówki na 2 stycznia 2020
01 stycznia, 2020
Świadkowie pełni czasów - medytacja biblijna na uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki – 1 stycznia 2020
31 grudnia, 2019
Żywe i skuteczne poszukiwanie - Markowe pięciominutówki na poniedziałek 20 stycznia 2020
19 stycznia, 2020

 

z ostatniej chwili
---------------------

24 grudnia, 2019
Na Boże Narodzenie

Komentarz Ani:

Maryja ma Dzieciątko bardzo blisko siebie, czuje każdy Jego ruch, słyszy też...


18 września, 2019
Pielgrzym w drodze do nieba - kazanie na św. Stanisława Kostkę - Gliwice 2019

Na święto Stanisława Kostki refleksja poszła w kierunku "drogi"... pojęcia "w-drodze"... nie chodzi o...
01 sierpnia, 2019
Skarb i perła św. Ignacego Loyoli - kazanie na uroczystość tak zacnego Świętego! (31.07.2019)

Do posłuchania....

 

 

 

Tekst ewangelii: Mk 2,18-22

Uczniowie Jana i faryzeusze mieli właśnie post. Przyszli więc do Niego i pytali: Dlaczego uczniowie Jana i uczniowie faryzeuszów poszczą, a Twoi uczniowie nie poszczą? Jezus im odpowiedział: Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi? Nie mogą pościć, jak długo pana młodego mają u siebie. Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy, w ów dzień, będą pościć. Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania. W przeciwnym razie nowa łata obrywa jeszcze /część/ ze starego ubrania i robi się gorsze przedarcie. Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków. W przeciwnym razie wino rozerwie bukłaki; i wino przepadnie, i bukłaki. Lecz młode wino /należy wlewać/ do nowych bukłaków.

Po swojemu bez narzucania

Patrzymy z reguły wedle naszych schematów – tak więc, skoro uczniowie Jana i faryzeusze mieli właśnie post to rozglądają się wokół czy wszyscy tak właśnie postępują. Okazuje się, że przykładanie tej samej miary do każdego może okazać się zgubne dla niektórych. Nie da się iść tą samą drogą, choć kierunek jest ten sam. Są tacy, którzy lubią dzikie nieprzebyte dotąd szlaki, a i tacy, co idą utartymi ścieżkami. Trzeba być roztropnym w patrzeniu na ludzi i świat przez własny pryzmat.
Ewangelicznie protagoniści zastanawiają się nad tym, jednak nie widać u nich fanatycznych zapędów. Podjęli post, bo zapewne pokazał im to Jan Chrzciciel i w szkołach faryzejskich tak uczono i od wieków tak czyniono. I nie przynosi to złych owoców. Widząc, że uczniowie Pana Jezusa nie poszczą nie potępiają ich w czambuł, nie skazują na wieczne potępienie.
Co czynią? Idą do Jezusa i pytają Tego, który jest Mistrzem: Dlaczego uczniowie Jana i uczniowie faryzeuszów poszczą, a Twoi uczniowie nie poszczą? Za mało odwoływania się do właściwej instancji. Nasuwają się uwagi Apostoła Narodów, który pyta się wiernych dlaczego idą przed sądy świeckie zamiast załatwić sprawy między sobą, we wspólnocie Kościoła?

Pytając chcemy odpowiedzi?

Czy kiedykolwiek Pan Jezus nie odpowiedział? Wielu powie, że tak, że nie dał odpowiedzi. W mym sercu zaś przychodzi inna myśl, a mianowicie ta, że nie dał takiej jakiej się spodziewałem, jaką sobie zaplanowałem? Dlatego też przychodzi obrażanie się, odsuwanie, nie podejmowanie.
Pytając Pana Boga czy chcemy naprawdę usłyszeć to, co ma do powiedzenia? Uczniowie Jana i faryzeusze chcą usłyszeć argumentację. Nie na zasadzie nie, bo nie albo też tak, bo tak. Jezus odpowiada w prostocie serca. W odpowiedzi zaś zapewne odnajdują nie tylko wyjaśnienie ich pytań, ale i krótki, piękny i prosty wykład o istocie postu.
Jeśli wkradnie się przykładanie tej samej miary to jesteśmy blisko skupiania się bardziej na środkach niż na celu. Środki mogą się stać bożkami. Co jest ważniejsze? Przykazania czy Bóg, który je dał? Ołtarz, na którym składa się ofiary czy same ofiary? Dziś to rzadkość, ale stwierdzenie post dla samego postu zapewne wiele nam mówi? Nie może być postu dla sportu tzn. by coś sobie/innym udowodnić.

Zabrano Pana

Tak więc wsłuchajmy się w odpowiedź Pana: Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi? Istotą wesela jest radość wypływająca z obecności pary młodej. Przenosząc to na wymiar duchowy mówimy o zapowiedzianym Oblubieńcu, na którego czekamy. Gdy On jest wtedy przychodzi radość! Oczekujemy na powtórne przyjście Syna Człowieczego. Czy jest w nas drganie radości?
Zaiste jeśli mamy pana młodego u siebie to nie możemy pościć, bo ta postawa mówi o braku. Dopiero, gdy zabiorą pana młodego, wtedy mamy zabierać się do poszczenia czyli uzmysławiania sobie kim jesteśmy bez Niego. To post w wymiarze braku, bezsilności sprawia, że dociera do nas, że bez Niego nic dobrego nie możemy uczynić.
Myślę, że każdy w swoim własnym wymiarze jest w stanie dookreślić ów fakt zabrania Pana. Maria Magdalena stojąc przed grobem zwraca się do Ogrodnika: Zabrano Pana… powiedz, gdzie Go położono. Tak więc post jest środkiem do odkrywania Jego obecności, bo ta i tylko ta się naprawdę liczy w życiu.

Codzienne i odwieczne poszukiwanie

Słowa o łatach z surowego płótna czy o młodym winie i bukłakach mówią właśnie o codziennym i odwiecznym poszukiwaniu człowieka. Tenże szuka w każdej epoce Boga. Człek kiedy przestaje szukać Boga to przestaje żyć. Są więc takie „rzeczy”, których nie wolno zmieniać, bo prowadzi to do niepowetowanych strat (gorsze przedarcie czy wylane wino i rozdarte bukłaki).
Tu potrzeba mądrości ojca, który ze skarbca wyciąga rzeczy stare i nowe i właściwie z nich korzysta i uczy używać domowników. Mądrość ta jest zdobywana i zbierana przez wieki. Najgorzej jest wtedy, gdy sobie ubzdura, że od niego zaczyna się historia. Wtedy dochodzi do postaw fundamentalistycznych, o których rozważaliśmy na początku.
Tak więc niech trawi nas ogień poszukiwań. Szukajmy Boga we wszystkim i wszystko w Nim, bo On pozwala się znaleźć. Uwierzmy, że Bóg nie bawi się z nami w chowanego. Jest na wyciągnięcie ręki! Tak blisko, że nawet nie jesteśmy w stanie sobie tego wyobrazić. Bliżej niż ubranie naszego ciała. Bliżej niż wino w bukłakach. Nie bójmy, się, że Jego obecność zrobi gorsze przedarcie czy sprawi zniszczenie starych bukłaków. Jak daje coś nowego to daje też nowe formy, by objęły ową nowość.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI