| strona główna | kontakt |
 
 
Poniedziałek IV tygodnia okresu wielkanocnego, Uroczystość Św. Wojciecha
23 kwietnia 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

W ręku Pana - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 24 kwietnia 2018
23 kwietnia, 2018
Służba nie drużba - medytacja biblijna na uroczystość św. Wojciecha – 23 kwietnia 2018
22 kwietnia, 2018
Na słowo w wierze i zaufaniu - wielkanocne pięciominutówki na sobotę 21 kwietnia 2018
20 kwietnia, 2018
Pasterz czy najemnik? - medytacja biblijna na 4. niedzielę wielkanocną – 22 kwietnia 2018
19 kwietnia, 2018
Bierz i jedz - wielkanocne pięciominutówki na piątek 20 kwietnia 2018
19 kwietnia, 2018
Przyciągani przez Ojca - wielkanocne pięciominutówki na czwartek 19 kwietnia 2018
18 kwietnia, 2018
Prześladowania a życie wieczne - wielkanocne pięciominutówki na środę 18 kwietnia 2018
17 kwietnia, 2018
Dam Chleb życia wiecznego - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 17 kwietnia 2018
16 kwietnia, 2018
Sanktuarium „tu i teraz” - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 16 kwietnia 2018
15 kwietnia, 2018
Jezusowe panowanie - wielkanocne pięciominutówki na sobotę 14 kwietnia 2018
13 kwietnia, 2018
Zwyczajność Pana - medytacja biblijna na 3. niedzielę wielkanocną – 15 kwietnia 2018
12 kwietnia, 2018
Problemy i mądrość - wielkanocne pięciominutówki na piątek 13 kwietnia 2018
12 kwietnia, 2018
Zawierzyłem Bogu! - wielkanocne pięciominutówki na czwartek 12 kwietnia 2018
11 kwietnia, 2018
Nie ma grobu-więzienia - wielkanocne pięciominutówki na środę 11 kwietnia 2018
10 kwietnia, 2018
Wierzę w Boga rzeczy niemożliwych - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 10 kwietnia 2018
09 kwietnia, 2018
Zdumienie i ofiarowanie się - medytacja biblijna na uroczystość Zwiastowania Pańskiego – 9 kwietnia 2018
08 kwietnia, 2018
Zmartwychwstały i tożsamość - medytacja biblijna na sobotę w Oktawie wielkanocnej 7 kwietnia 2018
06 kwietnia, 2018
Osierdzie miłości - medytacja biblijna na Niedzielę Miłosierdzia – 8 kwietnia 2018
05 kwietnia, 2018
Wiara w doświadczanym kryzysie - medytacja biblijna na piątek w Oktawie wielkanocnej 6 kwietnia 2018
05 kwietnia, 2018
Jezus jest pośród nas!
medytacja biblijna na czwartek w Oktawie wielkanocnej 5 kwietnia 2018

04 kwietnia, 2018
W ręku Pana - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 24 kwietnia 2018
23 kwietnia, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

31 marca, 2018
Minutka na Niedzielę Zmartwychwstania

Pozdrawiaj wyznając wiarę: Pan Zmartwychwstał! Prawdziwie zmartwychwstał! Właśnie dziś zamiast „dzień...


30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...
30 marca, 2018
Minutka na Wielką Sobotę

Nigdy cię – nikogo – nie zostawi. W grobie złożony z grobów wyprowadza tych, co wcześniej...

 

 

 

Tekst ewangelii: J 10,22-30

Obchodzono wtedy w Jerozolimie uroczystość Poświęcenia świątyni. Było to w zimie. Jezus przechadzał się w świątyni, w portyku Salomona. Otoczyli Go Żydzi i mówili do Niego: Dokąd będziesz nas trzymał w niepewności? Jeśli Ty jesteś Mesjaszem, powiedz nam otwarcie. Rzekł do nich Jezus: Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Czyny, których dokonuję w imię mojego Ojca, świadczą o Mnie. Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec. Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy.

Tylko opowiadali

Zaczyna się od głoszenia Dobrej Nowiny. To nie jest wyrecytowanie wyuczonej lekcji! To jest doświadczenie i przeżycie. Rozkochali się w Panu! Miłują Pana, którego poznali tzn. z którym nawiązali intymną, osobistą więź. Tutaj bije źródło głoszenia. W Nim jest moc słowa!
Bo kiedy głosimy Jezusa Chrystusa wtedy ręka Pańska jest z nami! Cóż to oznacza? Mianowicie to, że to Jego ręka działa, że to jest dzieło Boże. Jak dobrze być w rękach Boga. Jest takie wydarzenie w Starym Testamencie, w którym grzeszny król ma do wyboru trzy kary. Wszystkie są surowymi karami. On wybiera tę, którą moglibyśmy określić znaleźć się w rękach Pana. Chrześcijanie mają być głosicielami ewangelii czyli świadkami. Podnoszą rękę do przysięgi: to widzieliśmy i o tym mówimy, tego dotykały nasze ręce... nic poza doświadczeniem spotkania z Bogiem. Żadnych bajek (konfabulacji). Żadnego naciągania faktów.
Owoc głoszenia i oddania się w ręce Boga też mówi o najwłaściwszym kierunku: wielka liczba uwierzyła i nawróciła się do Pana. Nie uwierzyli w głoszących. Nie nawrócili się do ewangelizatorów. W centrum znajduje się Pan! Jakże niewiele trzeba! Ogłaszać Jezusa Chrystusa!

Zawiniona niepewność

Ewangelista Jan przekazuje nam sytuację ze świątyni jerozolimskiej. Pan Jezus przyszedł na uroczystość Poświęcenia świątyni. Zna to miejsce dobrze. Przechadzał się w świątyni, w portyku Salomona. To jest dom Boży, dom Jego Ojca. To tutaj, u siebie, „atakowana” jest Jego tożsamość.
Żydzi mówią o swej niepewności. Czy Pan bawi się z nimi w chowanego? Żadną miarą. Raczej pytający nie chcieli uznać (wszak widzieli), że to, co robi Jezus jest potwierdzeniem Jego misji mesjańskiej. Syn Boży nikogo na siłę nie nawraca. Mówi otwarcie swoim życiem.
Stąd na napastliwe pytanie odpowiada: Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Istotnie tak było! I tak jest! Mówi do nas, a my nie wierzymy. Dlaczego? Bo nie jest tak jak my chcemy. To nas denerwuje, irytuje, a owocem tego jest niezgoda.

Działanie łaski Bożej

Chrześcijanin, który ogłasza Dobrą Nowinę zna ją, bo nie może nie mówić o Tym, którego spotkał. Głosiciel widzi czyny, których Jezus dokonuje w imię Ojca. To one świadczą o Synu Bożym. Owce rozpoznają Pana! Mówimy o Panu tylko wtedy, kiedy mówimy tak jak On. To nie ma być własne gadanie, nasze scenariusze czy interpretacje. Pan mówi: Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je i, moglibyśmy dodać, one znają Pana.
W Dziejach Apostolskich w wielu miejscach czytamy, że uczniowie widzieli działanie łaski Bożej! Było to źródłem ich radości i... aktywności! Szli za Panem Jezusem i sycili się życiem wiecznym. Byli w rękach Pańskich i żyli z wiarą i nadzieją, że nie zginą na wieki i że nikt nie wyrwie ich z ręki Pana. Tutaj mieści się źródło ich zachowania w przyjmowaniu męczeństwa krwi. Przyjmują je jako kolejne działanie łaski Bożej. Wierzą bowiem, Ojciec dał ich Synowi, że Ojciec jest większy od wszystkich.
Pamiętajmy w naszej codzienności, także pośród trudów czy wręcz prześladowań, że nikt nie może wyrwać nas z ręki Ojca. Niech zakorzeni się w nas świadomość, że Syn i Ojciec są jedno, a my jesteśmy Jego dziećmi. Dzieci opowiadają o swym Ojcu – słowem i życiem. Ogłaszają Jego wielkie dzieła, które widzą w sobie i obok siebie.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI