| strona główna | kontakt |
 
 
Poniedziałek III tygodnia adwentu
17 grudnia 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

Dialog i przyjęcie - adwentowe pięciominutówki na 18 grudnia 2018
17 grudnia, 2018
Mądrość pokoleń - adwentowe pięciominutówki na 17 grudnia 2018
16 grudnia, 2018
Udane próby - adwentowe pięciominutówki na sobotę 15 grudnia 2018
14 grudnia, 2018
Nawrócone serce - medytacja biblijna na 3. niedzielę Adwentu – 16 grudnia 2018
13 grudnia, 2018
Tak, ale... - adwentowe pięciominutówki na piątek 14 grudnia 2018
13 grudnia, 2018
Cechy człowieka adwentu - adwentowe pięciominutówki na czwartek 13 grudnia 2018
12 grudnia, 2018
Obecność dodająca - adwentowe pięciominutówki na środę 12 grudnia 2018
11 grudnia, 2018
Zdaje się, czy pewni jesteśmy? - adwentowe pięciominutówki na wtorek 11 grudnia 2018
10 grudnia, 2018
Plan miłości: ogłosić królestwo - adwentowe pięciominutówki na poniedziałek 10 grudnia 2018
09 grudnia, 2018
Zawsze miłosierny - medytacja biblijna na uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP – 8 grudnia 2018
07 grudnia, 2018
Przychodzi tu i teraz - medytacja biblijna na 2. niedzielę Adwentu – 9 grudnia 2018
06 grudnia, 2018
Wiara jak ziarnko gorczycy - adwentowe pięciominutówki na piątek 7 grudnia 2018
06 grudnia, 2018
Od starania do realizacji - adwentowe pięciominutówki na czwartek 6 grudnia 2018
05 grudnia, 2018
Podzielone miłosierdzie - adwentowe pięciominutówki na środę 5 grudnia 2018
04 grudnia, 2018
Człowiek pokoju i radości - adwentowe pięciominutówki na wtorek 4 grudnia 2018
03 grudnia, 2018
Niespodziewane przyjście - adwentowe pięciominutówki na poniedziałek 3 grudnia 2018
02 grudnia, 2018
Zdrowe i lekkie serce - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 1 grudnia 2018
30 listopada, 2018
Doskonałość chrześcijańska - medytacja biblijna na 1. niedzielę Adwentu – 2 grudnia 2018
29 listopada, 2018
Jestem „za” powołaniem - medytacja biblijna na święto Andrzeja Apostoła – 30 listopada 2018
29 listopada, 2018
Pewność spełnionego oczekiwania - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 29 listopada 2018
28 listopada, 2018
Bez szukania nie znajdziemy - medytacja biblijna na 1. niedzielę zwykłą – 14 stycznia 2018
11 stycznia, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

Stanę w Bożej obecności.
Wprowadzenie 1: jestem przy Janie Chrzcicielu i widzę, że wskazuje mi na kogoś innego… idę za Barankiem Bożym, aby zobaczyć gdzie mieszka… czy znalazłem Tego, kogo szukałem? Szukam?
Wprowadzenie 2: prosić o łaskę znajdowania Pana Jezusa.

Na początek przeczytam tekst ewangelii: J 1,35-42

Jan stał z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: Oto Baranek Boży. Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem. Jezus zaś odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: Czego szukacie? Oni powiedzieli do Niego: Rabbi! - to znaczy: Nauczycielu - gdzie mieszkasz? Odpowiedział im: Chodźcie, a zobaczycie. Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej. Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: Znaleźliśmy Mesjasza - to znaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa. A Jezus wejrzawszy na niego rzekł: Ty jesteś Szymon, syn Jana, ty będziesz nazywał się Kefas - to znaczy: Piotr.

Wskazanie na Jezusa – Baranka Bożego

To On jest najważniejszy. Nie tylko w kościele, ale i w naszym domu. Jego obecność nie tylko myślowa czy wirtualna, ale realna – w naszej świątyni parafialnej i w symbolach umieszczanych w naszych domach: krzyż, ikona, kropielnica, księga Pisma św. i to w widocznych miejscach.
Oto Baranek Boży – tajemnica miłości Boga, która dokonuje się w Kościele. Papież Franciszek, tak często „cytowany” jako wzór otwartości, odejścia od staroświeckości czy wręcz średniowiecza, ciągle podkreśla, że nie ma Kościoła bez Chrystusa ni Chrystusa bez Kościoła. Traktowanie wybiórczo nauczania Kościoła – po swojemu, wedle swojego patrzenia – nie prowadzi do Chrystusa.
Radość, że przychodzimy tutaj: Eucharystie codzienne, niedzielne; na każdej głoszone jest słowo Boże – nie zawsze błyszczące, czasami przydługie, innym razem zbyt odważne; wieczorne adoracje Najświętszego Sakramentu i możliwość przystąpienia do sakramentu pojednania. Dostrzegane są z zadowoleniem inicjatywy duchowe w naszych parafiach. Tutaj Jezus Chrystus jest w centrum. Woła jak Samuela. Warto do centrum przychodzić...

Czego szukacie? Kogo szukacie?

Czy szukamy? Mówimy o stopniu zaangażowania – czym dla mnie jest wspólnota parafialna? Chodźcie i zobaczcie. Gdy przyszli i zobaczyli to pamiętali to do końca życia. Nie popamiętali. Czy więcej drzwi-rodzin-osób otwiera się na Boga?Jak miło było widzieć twarze, które z pasją i zaangażowaniem opowiadają o swojej wierze.
Samemu, w pojedynkę domu się nie zbuduje. Trwa to długo. Czasami się nie da. Usiąść i policzyć czy będzie na wykończenie wieży... na kogo da się liczyć i na ile da się liczyć. Czego szukamy? Widzimy tak wiele dziejącego się dobra – organizacja, zachęta i wypełnienie nie na zasadzie weźmy się i zróbcie to, ale zrobimy to razem. Bo szukamy wspólnoty parafialnej, która jest domem, a nie kolejnym supermarketem.

Znaleźliśmy Mesjasza

Wiara nie jest rzeczą prywatną. Wiara ma stawać się (być) stylem naszego życia – nie jednym z elementów, nie jednym z dodatków. Tak mało rozmów o Panu Jezusie, o Jego obecności, o Jego działaniu w nas i pośród nas. Za mało mówimy o Tym, który jest naszym Królem i Zbawicielem. Za mało podejmujemy rozmów duchowych dotyczących wiary, jej postaw w życiu konkretnym. Za mało dzielimy się doświadczeniem wiary. Za mało żyjemy I przykazaniem: nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną...
Co możemy uczynić dla wzrostu i pogłębienia wiary? Rozglądnij się. Jest tego wiele. Posłuchaj Boga, by wskazał to, co najlepsze na dziś.
Jest z nami Maryja, Matka Pana. To Jej, najlepszej Uczennicy Pana powierzamy siebie i wspólnotę parafialną. Niech prowadzi nas prostą drogą do Syna Swego, Mesjasza, byśmy Go znaleźli w tym, czego pragniemy, co zamierzamy.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI