| strona główna | kontakt |
 
 
Wtorek VII tygodnia okresu zwykłego
22 maja 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

Chcieć być największym - markowe pięciominutówki na wtorek 22 maja 2018
21 maja, 2018
W rozmowie z Matką - medytacja biblijna na święto Matki Kościoła – 21 maja 2018
20 maja, 2018
Pisarze Ducha - wielkanocne pięciominutówki na sobotę 19 maja 2018
18 maja, 2018
Duch w Kościele i przez Kościół - medytacja biblijna na uroczystość Zesłania Ducha Świętego – 20 maja 2018
17 maja, 2018
Kocham = pójdź za Mną - wielkanocne pięciominutówki na piątek 18 maja 2018
17 maja, 2018
Zespoleni w miłości - wielkanocne pięciominutówki na czwartek 17 maja 2018
16 maja, 2018
Ku prawdziwej wiecznej jedności - medytacja biblijna na święto Andrzeja Boboli – 16 maja 2018
15 maja, 2018
W świetle życia wiecznego - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 15 maja 2018
14 maja, 2018
Wybrani – dokonujący wyborów - medytacja biblijna na święto Macieja Apostoła – 14 maja 2018
13 maja, 2018
Jak orzeł - wielkanocne pięciominutówki na sobotę 12 maja 2018
11 maja, 2018
Ku niebu - medytacja biblijna na uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego – 13 maja 2018
10 maja, 2018
W smutku i radości - wielkanocne pięciominutówki na piątek 11 maja 2018
10 maja, 2018
Boże przemiany - wielkanocne pięciominutówki na czwartek 10 maja 2018
09 maja, 2018
Nieznajomy – Znajomy - wielkanocne pięciominutówki na środę 9 maja 2018
08 maja, 2018
Wierna miłość - medytacja biblijna na uroczystość św. Stanisława Biskupa – 8 maja 2018
07 maja, 2018
Znać – wejść w relację - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 7 maja 2018
06 maja, 2018
Naśladować miłość - wielkanocne pięciominutówki na sobotę 5 maja 2018
04 maja, 2018
Trwała i pewna - medytacja biblijna na 6. niedzielę wielkanocną – 6 maja 2018
03 maja, 2018
Zaproszeni do przyjaźni z Bogiem -wielkanocne pięciominutówki na piątek 4 maja 2018
03 maja, 2018
Wielkość w pokorze - medytacja biblijna na uroczystość NMP Królowej Polski – 3 maja 2018
02 maja, 2018
Nie drobiazgowość, a całość w szczegółach - Markowe pięciominutówki na wtorek 6 lutego 2018
05 lutego, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...


30 marca, 2018
Minutka na Wielką Sobotę

Nigdy cię – nikogo – nie zostawi. W grobie złożony z grobów wyprowadza tych, co wcześniej...
29 marca, 2018
Minutka na Wielki Piątek

Skrzyżowania. Rozpięte ramiona. Przygarniające. Przybite. Wyciągniesz? Rozłożysz szeroko? W tym geście...

 

 

 

Tekst ewangelii: Mk 7,1-13

U Jezusa zebrali się faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nie obmytymi rękami. Faryzeusze bowiem, i w ogóle Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rąk nie obmyją, rozluźniając pięść. I /gdy wrócą/ z rynku, nie jedzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych /zwyczajów/, które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych. Zapytali Go więc faryzeusze i uczeni w Piśmie: Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami? Odpowiedział im: Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi. Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji, /dokonujecie obmywania dzbanków i kubków. I wiele innych podobnych rzeczy czynicie/. I mówił do nich: Umiecie dobrze uchylać przykazanie Boże, aby swoją tradycję zachować. Mojżesz tak powiedział: Czcij ojca swego i matkę swoją oraz: Kto złorzeczy ojcu lub matce, niech śmiercią zginie. A wy mówicie: Jeśli kto powie ojcu lub matce: Korban, to znaczy darem /złożonym w ofierze/ jest to, co by ode mnie miało być wsparciem dla ciebie - to już nie pozwalacie mu nic uczynić dla ojca ni dla matki. I znosicie słowo Boże przez waszą tradycję, którąście sobie przekazali. Wiele też innych tym podobnych rzeczy czynicie.

W najmniejszym szczególe

Kubki, dzbanki, mycie rąk i to w szczególny sposób, a Boże tajemnice. Wiemy, dobrze, że Bóg przychodzi do nas w codzienności, przez konkretne, proste wydarzenia, spotkania czy nawet „rzeczy”. Dokładnie przemawia do nas poprzez nie. Ktoś by powiedział, że skoro wymiar Boży to nie powinno być tego wymiaru powszedniego, banalnego, wszak Bóg to wieczność, to, co nie-do-ogarnięcia, że nie warto zajmować się sprawami przyziemnymi. Czy Ten, który nas stworzył i świat cały nie interesuje się najmniejszymi szczegółami? Przecież obchodzą Go drobiazgi? Albowiem nasze życie składa się z drobiazgów i one stanowią elementy układanki, puzzli żywota. Tak więc jeśli by zabrakło jednego nie ma całości, nie ma pełni, dostrzega się to od razu. Tak trochę jak z pięknym uzębieniem bez jedynki.

Drobiazgi a całość

Rodzi się pytanie o konieczność zajmowania się drobiazgami, a dokładnie o stopień ważności, który im nadajemy. Bo w tym tkwi istota problemu poruszanego w tej ewangelii. Pan Jezus nie mówi, że nie mamy się zajmować drobnymi rzeczami (wspomnijmy tylko zapowiedź: kto jest wierny w małych rzeczach...). Ostrzega przed ryzykiem, aby te małe rzeczy nie przykryły najważniejszych, byśmy przez zbytnie skupienie się na szczegółach nie utracili spojrzenia na całość, by te drobiazgi nie zajęły miejsca samego Boga. Ta ewangelia przypomina nam pierwsze przykazanie: Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną...
Z relacji Marka odkrywamy przerażającą rzeczywistość świata faryzeuszy i uczonych w Piśmie, którzy wbili sobie do głowy, że bez obmycia nie ma życia i to obmycia w szczególny sposób, który wymagał nie lada umiejętności. Zbudowali na tym cały świat postrzegania świata i wchodzenia z nim w relację (niestety, w większości chodziło o nie wchodzenie).
Tradycja zajęła miejsce prawdziwego spotkania. Rzekłbym to, co ludzkie zajęło miejsce tego, co Boże. Skoncentrowanie się na ludzkim przepisie pozwoliło na odrzucenie (mniej czy bardziej świadome) przykazania Bożego. W naszych czasach niektórzy pretendują do tego, by uznawać (i narzucać to innym), że prawo ludzkie jest ważniejsze od prawa Bożego.

Jedno serce, a drugie wargi

Kiedy zachwieje się równowagę między istotą, a rzeczami/sprawami, które ją wyrażają, wtedy dochodzi do wynaturzeń wszelkiego rodzaju. Przepisy dotyczące obmycia nie są złe same w sobie. Natomiast nadanie im statusu sine qua non, ich absolutyzacja sprawiły, że w patrzeniu faryzeuszy zostały uczynione bożkami (powraca I przykazanie). Przecież wiemy, że z reguły myjemy ręce przed posiłkiem. Czy wynika to z tradycji starszych? To tradycja ludzka, która jest dobrą sama w sobie. Jednak uczyniono z niej złotego cielca. Stąd faryzeusze słyszą trudne słowa z proroctwa Izajasza: Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie.
Zaiste wiele się mieli językami, wargi ociekają „słodyczą” i zapewnieniami, a po czasie okazuje się, że w tych deklaracjach nie ma serca, że choć wargi powtarzają, iż blisko jesteśmy to serce jest daleko od Źródła. Oddawanie czci po swojemu, na swoich warunkach ma niewiele wspólnego z czcią. Czcicie Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi. Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji. Sam Jezus powiedział, że nie zmieni się ani kreska ani jota w przykazaniach, że przyszedł nie po to, by znosić przykazania, ale by je wypełnić.
Jakże łatwo jest uchylić przykazania Boże i wybrać drogę ludzkiej tradycji. Jakże łatwo jest odrzucić Boga i pójść drogą wygody i pogoni za przyjemnością. I wtedy dochodzi do nieludzkich sytuacji i zachowań. Bo jakże inaczej nazwać całą sytuację z Korban wobec rodziców? Kto znosi słowo Boże ten wprowadza śmierć w swoje życie i w życie innych. Kto nie słucha słowa Bożego opierając się tylko na ludzkim okazuje się krótkowzroczny. I jeszcze jedna myśl – Pan Jezus dużo mówi dziś do faryzeuszy o czynieniu, o aktywizmie, który miałby dać zbawienie, zapracować na nie. Nie ma czegoś takiego! Zbawienie jest darem Bożym darmo danym. Nie można ani na nie zarobić ani na nie zasłużyć.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI