| strona główna | kontakt |
 
 
Wtorek XXIX tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie dowolne Św. Jana Kapistrana
23 października 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

Pewność przyjścia - Łukaszowe pięciominutówki na środę 24 października 2018
23 pazdziernika, 2018
Gospodarz u siebie - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 23 października 2018
22 pazdziernika, 2018
Bogaci przed Bogiem - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 22 października 2018
21 pazdziernika, 2018
Poznanie – przyznanie się - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 20 października 2018
19 pazdziernika, 2018
Takiego mamy arcykapłana - medytacja biblijna na 29. niedzielę zwykłą – 21 października 2018
18 pazdziernika, 2018
Duży i mały druk - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 19 października 2018
18 pazdziernika, 2018
Króluj nam Chryste, zawsze i wszędzie - medytacja biblijna na święto Łukasza Ewangelisty – 18 października 2018
17 pazdziernika, 2018
Taki jest Bóg - Łukaszowe pięciominutówki na środę 17 października 2018
16 pazdziernika, 2018
Ludzie maryjni - medytacja biblijna na święto Jadwigi Śląskiej – 16 października 2018 - na Śląsku
15 pazdziernika, 2018
Poddać się słowu Bożemu - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 16 października 2018
15 pazdziernika, 2018
Sztuka miłości a nie sztuczki komiwojażera - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 15 października 2018
14 pazdziernika, 2018
Owszem błogosławieństwa - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 13 października 2018
12 pazdziernika, 2018
Matematyka chrześcijańska - medytacja biblijna na 28. niedzielę zwykłą – 14 października 2018
11 pazdziernika, 2018
W ramionach Ojca - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 12 października 2018
11 pazdziernika, 2018
Zachwiane zaufanie - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 11 października 2018
10 pazdziernika, 2018
Duch syna i córki - Łukaszowe pięciominutówki na środę 10 października 2018
09 pazdziernika, 2018
Gdzie poświęcenie? - wyrzuty Marty i Marii - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 9 października 2018
08 pazdziernika, 2018
Bądź samarytaninem - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 8 października 2018
07 pazdziernika, 2018
Niebiańskie drogi - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 6 października 2018
05 pazdziernika, 2018
Relacje podstawowe - medytacja biblijna na 27. niedzielę zwykłą – 7 października 2018
04 pazdziernika, 2018
Wypełnić człowieczeństwo - medytacja biblijna na 9. niedzielę zwykłą – 3 czerwca 2018
31 maja, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

Stanę w Bożej obecności.
Wprowadzenie 1: idę z Panem Jezusem i innymi ścieżką między polami. Dotykam i jestem dotykany przez kłosy. Odczuwam głód. On jest moim pokarmem.
Wprowadzenie 2: Prosić o łaskę odkrycia, że jestem dla Boga, dla siebie i dla drugiego.

Na początek przeczytam tekst ewangelii: Mk 2,23-28

Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat wśród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze rzekli do Niego: Patrz, czemu oni robią w szabat to, czego nie wolno? On im odpowiedział: Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie, i był głodny on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom. I dodał: To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest panem szabatu.

Nie sposób nie zrywać

Przechodząc wśród zbóż nie sposób nie wyciągnąć ręki, nie sposób nie pragnąć poczuć delikatnego uderzenia kłosów o zewnętrzną powierzchnię dłoni, nie sposób nie chwycić palcami jednego kłosu i zerwać, zmiąć i wyłuskać ziaren. To takie naturalne! To nie jest obraz sielanki. To raczej obraz zachwytu człowieka nad przyrodą, która jawi się przed oczyma i porusza do głębi. To forma odpowiedzi na piękno docierającego do serca przez oczy i dotyk. Wszak wszystkie zmysły „pracują” w nas i dla nas.
Chrześcijaństwo nie jest anty-zmysłowe. Zmysły są nam dane jako dary i to od nas zależy w jakim stopniu i do jakich celów je używać będziemy. Wiadomo, że są narzędziami, a więc nie mają nami rządzić. One są w stanie pomagać nam we wzroście. Wiemy jak działają i wiemy, że mają dużo możliwości. Trzeba je więc kształtować ich wrażliwość, rzekłbym wręcz uczyć się ich każdego dnia.
Czasami robimy coś naturalnie. Jedną z tych rzeczy jest zachwyt, którego doświadczamy przechodząc wśród zbóż. Szum łanów. Błękit nieba. Powiew wiatru. W którymś momencie przychodzi nieodparta ochota, by się położyć, zatrzymać i chłonąć całym sobą (wszystkimi zmysłami) to przeżycie. To jest takie naturalne i jednocześnie spontaniczne (takie wypływające samo z siebie).

Zamknięci w prawie

Są jednak tacy, którzy pragną mieć wszystko skodyfikowane. Nie da się wspomnianych wyżej przeżyć ująć w reguły prawne od...do... To jest niemożliwe! Ci myślą, że lepiej zabronić niż pomyśleć o uwolnieniu. Jesteśmy uwiązani, uwiązani do płotu i nie ruszamy się. Moglibyśmy powiedzieć, że jesteśmy spięci, boimy się naszych reakcji, nawet lękamy się naszych zmysłów i chcielibyśmy je zagłuszyć.
Ssanie w żołądku odbierane przez zmysły daje nam bardzo jasną informację: głód zawitał! Tak, to zmysły mówią nam o głodach. Już wiemy, że nie wszystkie głody należy zaspokajać. Zmysły informują o wielu, jednak to nie zmysły, a rozum i wola decydować winny o ich zaspokojeniu czy też pozostawieniu. Uczniowie byli głodni i chcieli choć trochą zaspokoić ten głód. Wiadomo, że nie da się dużo takiego ziarna spożyć.
Powracam do żyjących wedle Prawa. Zdrową rzeczą jest posilać się regularnie. Jednak uczynić z tego bożka też jest łatwą sprawą. Prawo nie pozwala pracować w szabat. Trzymają się tego dokładnie. Pan Jezus nie mówi, że czynią źle. Należy przestrzegać prawa, ale idzie o coś więcej, o coś, co ujął w słowach: przyszedłem wypełnić Prawo. Chodzi o nadanie pełni, o wydobycie istoty, a nie skupienie się na szczegółach, o dotarcie do centrum, a nie poruszanie się na peryferiach.

Dla człowieka

Prawo w swej istocie jest dla człowieka, a nie człowiek dla prawa. Boże prawo jest dla człowieka, jest mu pomocą w rozwoju, pomocą w „opanowaniu” (to dotyczy też świata zmysłów). Kiedy człowiek jest blisko Boga to w lot rozpoznaje co, kiedy i jak należy czynić. Nie będzie to występowaniem przeciwko zarządzeniom. To jest codzienne wychwytywanie nutek właściwych na dziś. To nie jest zmiana prawa!
Czyż Dawid uczynił źle? Faryzeusze prawdopodobnie by rzekli, że lepiej by chleby pokładne się zmarnowały niż żeby naruszyć przepisy prawa. Czy Bóg tak uczy? Dzieli się sobą. Nic się nie marnuje, nawet to, co na pierwszy rzut oka wydaje się być bezużyteczne. Idzie o jasność spojrzenia, o mądrość w odczytywaniu znaków czasu, o zdolność rozeznawania.
Warto zauważyć, że Pan nie powiedział, że szabat został źle ustanowiony. Ważny jest taki dzień. Jednak, jak to Bóg czyni od samego początku inne stworzenia na obliczu ziemi są dla człowieka pomocą w osiągnięciu celu. Są dla człowieka. A Tym, który jest ponad wszystkim jest Syn Człowieczy, Pan szabatu. On jest ostateczną instancją.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI