| strona główna | kontakt |
 
 
Czwartek XIX tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie dowolne Św. Stefana Węgierskiego
16 sierpnia 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

Zmęczeni przebaczaniem - Mateuszowe pięciominutówki na czwartek 16 sierpnia 2018
15 sierpnia, 2018
Koniec już na początku - medytacja biblijna na uroczystość Wniebowzięcia NMP -15 sierpnia 2018
14 sierpnia, 2018
Największy w królestwie niebieskim - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 14 sierpnia 2018
13 sierpnia, 2018
Podatki - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 13 sierpnia 2018
12 sierpnia, 2018
Możliwości wiary - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 11 sierpnia 2018
10 sierpnia, 2018
Wonność Chrystusa - medytacja biblijna na 19. niedzielę zwykłą – 12 sierpnia 2018
09 sierpnia, 2018
Obumieranie z miłości - medytacja biblijna na święto Wawrzyńca – 10 sierpnia 2018
09 sierpnia, 2018
Radykalizm pójścia za Panem - medytacja biblijna na święto Teresy Benedykty od Krzyża – 9 sierpnia 2018
08 sierpnia, 2018
Przerwa w dostawie - 1-8 sierpnia
31 lipca, 2018
Nie-legalnie - Mateuszowe pięciominutówki na środę 1 sierpnia 2018
31 lipca, 2018
By upodobnić się bardziej - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 31 lipca 2018
30 lipca, 2018
Myślcie! - Mateuszowe pięciominutówki na poniedziałek 30 lipca 2018
29 lipca, 2018
Poddani Bożym wpływom - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 28 lipca 2018
27 lipca, 2018
Boża teraźniejszość - medytacja biblijna na 17. niedzielę zwykłą – 29 lipca 2018
26 lipca, 2018
Od niezrozumienia do rozumienia - Mateuszowe pięciominutówki na piątek 27 lipca 2018
26 lipca, 2018
Oczy, uszy i serce - Mateuszowe pięciominutówki na czwartek 26 lipca 2018
25 lipca, 2018
Spełnione pragnienie - medytacja biblijna na święto Jakuba Apostoła – 25 lipca 2018
24 lipca, 2018
W rodzinie - Mateuszowe pięciominutówki na wtorek 24 lipca 2018
23 lipca, 2018
Trwałość życia - medytacja biblijna na święto Brygidy – 23 lipca 2018
22 lipca, 2018
Moc miłości - Mateuszowe pięciominutówki na sobotę 21 lipca 2018
20 lipca, 2018
Mniej czy bardziej widoczny przypis - Markowe pięciominutówki na wtorek 5 czerwca 2018
04 czerwca, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

Tekst ewangelii: Mk 12, 13-17

Uczeni w Piśmie i starsi posłali do Jezusa kilku faryzeuszów i zwolenników Heroda, którzy mieli pochwycić Go w mowie. Ci przyszli i rzekli do Niego: „Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i na nikim Ci nie zależy. Bo nie oglądasz się na osobę ludzką, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie? Mamy płacić czy nie płacić?”. Lecz On poznał ich obłudę i rzekł do nich: „Czemu Mnie wystawiacie na próbę? Przynieście Mi denara; chcę zobaczyć”. Przynieśli, a On ich zapytał: „Czyj jest ten obraz i napis?”. Odpowiedzieli Mu: „Cezara”. Wówczas Jezus rzekł do nich: „Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”. I byli pełni podziwu dla Niego.

Przypisy

Kiedy w pracy naukowej korzysta się z czyichś materiałów, to należy umieścić przypisy. Bez nich traktuje się pracę jako plagiat i grozi to nawet procesem sądowym i wyrokiem. To nie wstyd korzystać z pomocy innych. Prawda uczy nas uczciwości w podejściu do rzeczywistości. Po co wyważać drzwi, jeśli są już otwarte lub jeśli kilka kroków dalej są inne też otwarte?
Czy chrześcijanin ma takie przypisy? Zauważmy, że te są z reguły na dole strony i to mniejszym drukiem opatrzone. Nieważne? Tu nie ma mowy o kategoriach ważności. Czy żyję tak, że ludzie widzą i wiedzą, iż Autorem wiodącym jest Jezus Chrystus, a ja czynię wariacje mego żywota? Istnieje też możliwość, iż przypisy pojawiają się na końcu pracy. W tym przypadku życie człowieka toczy się i na koniec okazuje z czego i jak korzystał, do jakich źródeł sięgał.
Ewangeliczny człowiek nie musi mieć wytatuowane na czole dużymi literami, że jest uczniem Chrystusa. Każda myśl, decyzja, słowo i czyn mówią o istocie, o sednie bycia chrześcijaninem. Jedynym kryterium rozeznawania dla chrześcijanina jest Jezus Chrystus i słowo, które do mnie/nas wypowiedział.

Próba zatuszowania

Możemy spojrzeć na ewangelię o denarze w kategoriach przypisów. Cezar produkował pieniądze i umieszczał na nich swój wizerunek, czyli... miał prawo do wizerunku. Denary należały do niego. Nie trzeba było wiele mówić. Człek patrzył i widział obraz i napis: to należy do Cezara. Tak więc należy mu to zwrócić! Wszak właściciel prędzej czy później, mniej czy bardziej gwałtownie upomni się o swoją własność!
Wizerunek Pana Jezusa jest też w nas zakodowany. Wiąże się ten obraz z ewangelią poprzedzającą o robotnikach w winnicy, którzy próbowali zawłaszczyć nieswoje (skutki pamiętamy). Przychodzą do Pana emisariusze i przedstawiają własny obraz: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i na nikim Ci nie zależy. Bo nie oglądasz się na osobę ludzką, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. To cały wstęp mówiący o ich wyobrażeniu. Jednak wiemy, że ich zamiary były inne. Oni chcieli zniszczyć wizerunek Pana Jezusa! Pragnęli Go zniekształcić, zdeformować. Mieli zamiar zniszczyć przypisy, by nie było widać, by nie można było „czytać”, że Jezus jest Synem Bożym!
O jakże to ułudne! Nie umieszczenie przypisów czy też ich wykreślenie nie oznacza, że niszczy się źródło. Przecież dobrze wiemy, że prawda wyjdzie na jaw! Zawsze! I to w sytuacji najmniej spodziewanej i z reguły niezręcznej.

Czyj obraz i napisz noszę?

Należę do Cezara (świata) czy należę do Boga? Przynależeć, czyli nawiązać szczególną więź. To może być zdrowa lub chora przynależność. Dla przykładu ile toksycznych relacji jest między matkami a ich dziećmi lub też toksycznych przyjaźni, które z przyjaźnią niewiele wspólnego mają.
Chrześcijanin nie należy do świata! Co wcale nie oznacza, że nie ma go na tym świecie. Jest i ma się angażować. Wszak świat ten nosi w sobie przypis Boży. Mamy go odkrywać i pokazywać i korzystać z niego. To jest marka, której nie sposób wymazać czy usunąć w innych sposób. Tego nie da się odciąć jak metkę jakiejś firmy. Dlatego oddajcie Cezarowi to, co należy do Cezara.
Chrześcijanin po to żyje, by oddać chwałę Bogu. Ten jest Stwórcą. Wszystko do Niego należy. Ten to pojmie i przyjmie i wprowadzi w życie, kto rozpoznaje i uznaje w Jezusie Chrystusie Króla i Pana, jedynego Boga. Wtedy rodzi się pełnia podziwu dla Syna. Wtedy stajemy się coraz bardziej synami i córkami, bo wychodzi na światło dzienne przypis, że jesteśmy Boży.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI