| strona główna | kontakt |
 
 
Wtorek XXIX tygodnia okresu zwykłego, Wspomnienie dowolne Św. Jana Kapistrana
23 października 2018r.
 
poprzednie 5 minut:

Pewność przyjścia - Łukaszowe pięciominutówki na środę 24 października 2018
23 pazdziernika, 2018
Gospodarz u siebie - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 23 października 2018
22 pazdziernika, 2018
Bogaci przed Bogiem - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 22 października 2018
21 pazdziernika, 2018
Poznanie – przyznanie się - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 20 października 2018
19 pazdziernika, 2018
Takiego mamy arcykapłana - medytacja biblijna na 29. niedzielę zwykłą – 21 października 2018
18 pazdziernika, 2018
Duży i mały druk - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 19 października 2018
18 pazdziernika, 2018
Króluj nam Chryste, zawsze i wszędzie - medytacja biblijna na święto Łukasza Ewangelisty – 18 października 2018
17 pazdziernika, 2018
Taki jest Bóg - Łukaszowe pięciominutówki na środę 17 października 2018
16 pazdziernika, 2018
Ludzie maryjni - medytacja biblijna na święto Jadwigi Śląskiej – 16 października 2018 - na Śląsku
15 pazdziernika, 2018
Poddać się słowu Bożemu - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 16 października 2018
15 pazdziernika, 2018
Sztuka miłości a nie sztuczki komiwojażera - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 15 października 2018
14 pazdziernika, 2018
Owszem błogosławieństwa - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 13 października 2018
12 pazdziernika, 2018
Matematyka chrześcijańska - medytacja biblijna na 28. niedzielę zwykłą – 14 października 2018
11 pazdziernika, 2018
W ramionach Ojca - Łukaszowe pięciominutówki na piątek 12 października 2018
11 pazdziernika, 2018
Zachwiane zaufanie - Łukaszowe pięciominutówki na czwartek 11 października 2018
10 pazdziernika, 2018
Duch syna i córki - Łukaszowe pięciominutówki na środę 10 października 2018
09 pazdziernika, 2018
Gdzie poświęcenie? - wyrzuty Marty i Marii - Łukaszowe pięciominutówki na wtorek 9 października 2018
08 pazdziernika, 2018
Bądź samarytaninem - Łukaszowe pięciominutówki na poniedziałek 8 października 2018
07 pazdziernika, 2018
Niebiańskie drogi - Łukaszowe pięciominutówki na sobotę 6 października 2018
05 pazdziernika, 2018
Relacje podstawowe - medytacja biblijna na 27. niedzielę zwykłą – 7 października 2018
04 pazdziernika, 2018
Mniej czy bardziej widoczny przypis - Markowe pięciominutówki na wtorek 5 czerwca 2018
04 czerwca, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...


24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....
30 marca, 2018
Minutka na Wigilię Paschalną

Tyle słowa. Tyle obrazów. Tyle wrażeń. Od codzienności do święta. Od ciemności do światła. O śmierci...

 

 

 

Tekst ewangelii: Mk 12, 13-17

Uczeni w Piśmie i starsi posłali do Jezusa kilku faryzeuszów i zwolenników Heroda, którzy mieli pochwycić Go w mowie. Ci przyszli i rzekli do Niego: „Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i na nikim Ci nie zależy. Bo nie oglądasz się na osobę ludzką, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie? Mamy płacić czy nie płacić?”. Lecz On poznał ich obłudę i rzekł do nich: „Czemu Mnie wystawiacie na próbę? Przynieście Mi denara; chcę zobaczyć”. Przynieśli, a On ich zapytał: „Czyj jest ten obraz i napis?”. Odpowiedzieli Mu: „Cezara”. Wówczas Jezus rzekł do nich: „Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”. I byli pełni podziwu dla Niego.

Przypisy

Kiedy w pracy naukowej korzysta się z czyichś materiałów, to należy umieścić przypisy. Bez nich traktuje się pracę jako plagiat i grozi to nawet procesem sądowym i wyrokiem. To nie wstyd korzystać z pomocy innych. Prawda uczy nas uczciwości w podejściu do rzeczywistości. Po co wyważać drzwi, jeśli są już otwarte lub jeśli kilka kroków dalej są inne też otwarte?
Czy chrześcijanin ma takie przypisy? Zauważmy, że te są z reguły na dole strony i to mniejszym drukiem opatrzone. Nieważne? Tu nie ma mowy o kategoriach ważności. Czy żyję tak, że ludzie widzą i wiedzą, iż Autorem wiodącym jest Jezus Chrystus, a ja czynię wariacje mego żywota? Istnieje też możliwość, iż przypisy pojawiają się na końcu pracy. W tym przypadku życie człowieka toczy się i na koniec okazuje z czego i jak korzystał, do jakich źródeł sięgał.
Ewangeliczny człowiek nie musi mieć wytatuowane na czole dużymi literami, że jest uczniem Chrystusa. Każda myśl, decyzja, słowo i czyn mówią o istocie, o sednie bycia chrześcijaninem. Jedynym kryterium rozeznawania dla chrześcijanina jest Jezus Chrystus i słowo, które do mnie/nas wypowiedział.

Próba zatuszowania

Możemy spojrzeć na ewangelię o denarze w kategoriach przypisów. Cezar produkował pieniądze i umieszczał na nich swój wizerunek, czyli... miał prawo do wizerunku. Denary należały do niego. Nie trzeba było wiele mówić. Człek patrzył i widział obraz i napis: to należy do Cezara. Tak więc należy mu to zwrócić! Wszak właściciel prędzej czy później, mniej czy bardziej gwałtownie upomni się o swoją własność!
Wizerunek Pana Jezusa jest też w nas zakodowany. Wiąże się ten obraz z ewangelią poprzedzającą o robotnikach w winnicy, którzy próbowali zawłaszczyć nieswoje (skutki pamiętamy). Przychodzą do Pana emisariusze i przedstawiają własny obraz: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i na nikim Ci nie zależy. Bo nie oglądasz się na osobę ludzką, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. To cały wstęp mówiący o ich wyobrażeniu. Jednak wiemy, że ich zamiary były inne. Oni chcieli zniszczyć wizerunek Pana Jezusa! Pragnęli Go zniekształcić, zdeformować. Mieli zamiar zniszczyć przypisy, by nie było widać, by nie można było „czytać”, że Jezus jest Synem Bożym!
O jakże to ułudne! Nie umieszczenie przypisów czy też ich wykreślenie nie oznacza, że niszczy się źródło. Przecież dobrze wiemy, że prawda wyjdzie na jaw! Zawsze! I to w sytuacji najmniej spodziewanej i z reguły niezręcznej.

Czyj obraz i napisz noszę?

Należę do Cezara (świata) czy należę do Boga? Przynależeć, czyli nawiązać szczególną więź. To może być zdrowa lub chora przynależność. Dla przykładu ile toksycznych relacji jest między matkami a ich dziećmi lub też toksycznych przyjaźni, które z przyjaźnią niewiele wspólnego mają.
Chrześcijanin nie należy do świata! Co wcale nie oznacza, że nie ma go na tym świecie. Jest i ma się angażować. Wszak świat ten nosi w sobie przypis Boży. Mamy go odkrywać i pokazywać i korzystać z niego. To jest marka, której nie sposób wymazać czy usunąć w innych sposób. Tego nie da się odciąć jak metkę jakiejś firmy. Dlatego oddajcie Cezarowi to, co należy do Cezara.
Chrześcijanin po to żyje, by oddać chwałę Bogu. Ten jest Stwórcą. Wszystko do Niego należy. Ten to pojmie i przyjmie i wprowadzi w życie, kto rozpoznaje i uznaje w Jezusie Chrystusie Króla i Pana, jedynego Boga. Wtedy rodzi się pełnia podziwu dla Syna. Wtedy stajemy się coraz bardziej synami i córkami, bo wychodzi na światło dzienne przypis, że jesteśmy Boży.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI