| strona główna | kontakt |
 
 
Poniedziałek VI tygodnia okresu wielkanocnego, Wspomnienie dowolne Św. Augustyna z Canterbury
27 maja 2019r.
 
poprzednie 5 minut:

Odwaga latania - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 27 maja 2019
26 maja, 2019
Śladami Syna Bożego - wielkanocne pięciominutówki na sobotę 25 maja 2019
24 maja, 2019
Ku pełni Miłości - medytacja biblijna na VI niedzielę wielkanocną – 26 maja 2019
23 maja, 2019
Kochać, kochać i jeszcze raz kochać - wielkanocne pięciominutówki na piątek 24 maja 2019
23 maja, 2019
Utkani z miłości - wielkanocne pięciominutówki na czwartek 23 maja 2019
22 maja, 2019
Tożsamość w łączności, a nie poza nią - wielkanocne pięciominutówki na środę 22 maja 2019
21 maja, 2019
Świadkowie i narzędzia pokoju - wielkanocne pięciominutówki na wtorek 21 maja 2019
20 maja, 2019
Jestem kochany i kocham - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 20 maja 2019
19 maja, 2019
Wiara to bardziej! - wielkanocne pięciominutówki na sobotę 18 maja 2019
17 maja, 2019
Wzajemność miłości - medytacja biblijna na V niedzielę wielkanocną – 19 maja 2019
16 maja, 2019
Być przy Bogu - wielkanocne pięciominutówki na piątek 17 maja 2019
16 maja, 2019
Pomyśl, zanim się pomodlisz - medytacja biblijna na święto Andrzeja Boboli, Patrona Polski – 16 maja 2019
15 maja, 2019
Światło czy poświata? - wielkanocne pięciominutówki na środę 15 maja 2019
14 maja, 2019
Owoce wytrwałości - medytacja biblijna na święto Macieja Apostoła – 14 maja 2019
13 maja, 2019
Przez otwierającą się Bramę - wielkanocne pięciominutówki na poniedziałek 13 maja 2019
12 maja, 2019
Wiernie słuchający - wielkanocne pięciominutówki na sobotę 11 maja 2019
10 maja, 2019
Pozwólmy Pasterzowi być Pasterzem - medytacja biblijna na IV niedzielę wielkanocną – 12 maja 2019
09 maja, 2019
Kęs za kęsem - wielkanocne pięciominutówki na piątek 10 maja 2019
09 maja, 2019
Ruch Ojca - wielkanocne pięciominutówki na czwartek 9 maja 2019
08 maja, 2019
Z Jezusem przez świat do nieba - medytacja biblijna na uroczystość św. Stanisława Biskupa, Patrona Polski – 8 maja 2019
07 maja, 2019
Wędrówka serca i w sercu - medytacja biblijna na święto Niepokalanego Serca NMP – 9 czerwca 2018
08 czerwca, 2018

 

z ostatniej chwili
---------------------

21 kwietnia, 2019
Prawdziwie zmartwychwstał!

Koniec. Kropka. - jak napisał \"Gość niedzielny\".
Prawdziwie zmartwychwstał!...


30 maja, 2018
Boże Ciało

Oby Ciebie nie zabrakło... ...
24 maja, 2018
Dzień Matki

Dla naszych kochanych Mam....

 

 

 

Tekst ewangelii: Łk 2,41-51

Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał On lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie. Lecz On im odpowiedział: Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca? Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu.

Między domem a świątynią

Dokonuje się wszystko między domem a świątynią. Nie ma znaczenia przestrzeń czy czas. Nie liczą się kilometry czy godziny. To droga między domem rodzinnym, a domem Bożym, między niebem, do którego zmierzamy, a ziemią, po której wędrujemy. Widzimy to w rozważaniu tajemnicy znalezienia Pana Jezusa w świątyni jerozolimskiej.
Pan Jezus u początku dorosłości wskazuje gdzie jest źródło, centrum, wokół którego ziemskie życie ma się odbywać. To są sprawy Ojca, to, co należy do Ojca. Jesteśmy Jego dziećmi, a więc winniśmy interesować się Jego sprawami. Czy to zabrania nam bycia sobą? Żadną miarą! Nie jesteśmy marionetkami w Jego dłoniach. W Jego ramionach jesteśmy dziećmi!
Ta droga do przebycia jest konieczna. Każdy z nas ma inną. Jedni dłuższą, inni krótszą. Są tacy co mają po ludzku ciągle pod górkę i tacy, którym znów po ludzku nieco lżej. Przecież dobrze wiemy, że nie liczy się droga do przebycia, ale cel ze względu na który została ona podjęta.

Zwyczajem świątecznym

To w tym czasie i przestrzeni (między niebem a ziemią) wędrujemy. Obyśmy nie zapomnieli, że nasza ojczyzna jest w niebie! Dla Żyda pielgrzymka do Jerozolimy, wejście do świątyni była doświadczeniem nieba. Przychodząc tutaj przypominali sobie podstawowe wydarzenia z historii narodu, więcej, przeżywali je na nowo, jeszcze raz. To nie odgrzewanie starych potraw. To sycenie się tym, co Bóg dokonał w życiu ich przodków, a przez to w życiu ich samych.
Zauważmy, że jest to – jak podaje św. Łukasz – zwyczaj świąteczny. Pielgrzymka nie jest udręką, katorgą. To droga do święta wiecznego. Czyli nasza wędrówka na ziemi jest przedsionkiem nieba, dążeniem do niebieskiej ojczyzny, a więc winna wzbudzać w nas radość, także w przeciwnościach.
Nie oznacza to braku trudności czy pomyłek w drodze. Po prostu nie zauważamy często Bożego dotyku i natchnienia. Zabiegani – umyka nam wymiar świąteczny – gubimy się, tracimy orientację. Pośpiech nie pozwala nam widzieć znaków na drodze. Co robić? Powrócić po śladach. Widzimy rekonstrukcję wydarzeń u Maryi i Józefa. Po nitce do kłębka idą i odnajdują Jezusa.

W sercu człowieka

To wszystko dokonuje się w sercu. Oto miejsce nad miejscami, sanktuarium, rzekłbym święte świętych człowieka. Dlatego wspomniałem na początku, iż nie liczy się przestrzeń i czas. Serce bowiem jako dar Boży rządzi się innymi prawami – jeśli tylko staje się na wzór Serca Bożego. Zaiste, serce nie sługa. Gdy zakocha się w Bogu to staje się oblubieńcze i już nic ani nikt nie może oderwać go od Niego. Bije dla Boga i bije w Bogu.
To w nim to, co ziemskie łączy się z tym, co niebiańskie. To w nim przeszłość, teraźniejszość i przyszłość jednoczą się w Bożym teraz. Jest ono jak księga, której stronice zapisują wydarzenia, sytuacje, spotkania i osoby skrupulatnie, aby w odpowiednim czasie zrobić rekonstrukcję. Tak, mówię o sercu człowieka (wszak dobrze wiemy, że Serce Boże przewyższa wszelkie nasze wyobrażenia).
Najpiękniejsze serce ludzkie to Niepokalane Serce Najświętszej Maryi Panny, Matki Boga. Ona najwspanialej odpowiedziała na wołanie Boże. Ona najlepiej przeszła drogę ziemskiej wędrówki. Ona najpełniej z ludzi była w sprawach Ojca niebieskiego. Ujął to jednym zdaniem ewangelista: Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu.

o. Robert Więcek SJ

Jeśli chciałbyś otrzymywać "pięciominutówki" bezpośrednio na adres mailowy wystarczy napisać prośbę na adres: robert.wiecek@jezuici.pl

powrót


 

na skróty do...|

    Copyright © 2012 Robert Więcek SI